Merhaba güzel anneler,
Bu satırları yazarken ağlamaktan kendimi alamıyorum. İçim paramparça. Ne söylesem az, sussam hiç olmuyor. Elimden hiçbir şey gelemeyişinin vicdan azabını sonuna kadar yaşıyorum. Gerçekten çok kötüyüm, çok ama çok kötüyüm.
Bugün, iki kardeş, yaşadıkları cinsel istismarı resimleyerek anlattı… Öz annelerinin para karşılığında onlara neler yapılmasına müsaade ettiğini, bunu nasıl izlediğini yazdı iki kardeş. Biri 7, diğeri 10 yaşında. Daha ikisi de ÇOCUK. Küçücük çocuk. Lanet olasıca öz anneleri ve üvey babaları bunca delile rağmen tahliye edildi. SERBEST BIRAKILDI.
Sizinle görselleri paylaşmak isterdim ama inanın dayanılmaz şeyler. O yüzden paylaşmayacağım. İnternete girip araştırırsanız zaten görürsünüz.
Lütfen bu davanın peşini biz anneler başta olmak üzere hiçbirimiz bırakmayalım. Onların çıkaramadığı ses olalım. Küçük kız “Adamlar en çok beni seçiyor” diye bir cümle yazmış. Gerçekten yüreğim paramparça. Tarif edilemez şekilde kötüyüm. Ben de bir kız annesiyim. Saçını tararken canını yakmamak için elimden geleni yaparken, başka bir annenin çocuklarına bu zulmü hak görmesi beni çok sarstı. Kendime gelemiyorum. Öfkeme, üzüntüme hakim olamıyorum.
Lütfen bu çocukların sesi biz olalım. Elimizden geleni yapalım. Sosyal medya hesaplarınızda paylaşmak bile bu konuyu gündemde tutmaya bir nebze yararlı olacaktır. Ne olur bu çocukların çıkaramadığı ses biz olalım…