Woody merhaba Woody’ciğim.
Öncelikle sana geçmiş olsun, kızına da hayırlı uğurlu olsun demek istiyorum.
2 yaş sendromunun her zaman abartıldığını düşünen bir insandım. Bana en zor atak dönemi 4. ay atağı olarak gelmişti. Ondan sonrakiler bir şekilde idare edildi, kısa süreli zorlanmalar yaşandı, geçti gitti.
Fakat, bu 2 yaş sendromu hiçbir şeye benzemiyormuş. Dizlerini cimciklemek benim kızımda da var. İstediği bir şey olmadığında veya “hayır” kelimesini duyduğunda dizlerini cimcikliyor veya sanki dizini vurmuş gibi yapıyor. “Dijiiim, aauf” falan diyor. Acımış dizi yani, öyle söylüyor.
Bugün araba ile annemlere gittik. 5 dakika sürmüyor yol. Daha uzun bir yol gideceğimizi zannettiği için 5 dakika süren yol ona kısacık geldi. Araba durup, kapısı açıldığı an krize girdi. Kendini geriye doğru atmalar, saç çekmeler, yüz tırmalamalar, kafaya vurmalar… Ki asla böyle şeyleri gören bi çocuk değil. Tamamen içgüdüsel olarak yapıyor bunları inanılmaz bir şekilde.
Sayfalarca okudum, birçok anne tavsiyesi aldım, pedagoglar takip ettim hiçbir faydası olmadı inan ki. Bir süre sonra ağlama krizlerini uğultu şeklinde duyuyorum. Kızımın sakinleşmesini ve evi toparlayabilmeyi bekliyorum kapının dibine çömelerek. Beklemek, sabretmek, bol bol sabretmek, sabır taşına dönmek tek çözüm sanırım. Kendi ruh sağlığın için. 2 yaş sendromuna çözüm yok maalesef.🥲