Sırf bunları yazabilmek için üye oldum
okadar yorgun okadar yaşlanmış okadar bitkinim ki anlatamam 5 aylık bir oğlum var 5 aydır hiç bir şey bilmeden çaresiz tek başıma bakmaya çalışıyorum bebeğime hastaneden geldiğimizde minicikti ne yapacağımı bilemez haldeydik bende eşimde ne benim ailem nede eşimin ailesi hiç bir zaman yanımızda olmadı , ilk on gün kontrolüne gittiğimizde sarılık başladığını ve bebeğimin çok fazla kilo kaybettiğini öğrendik , ve birdaha hiç doğru düzgün kilo alamadı hiç bir şeyi düzeltemedik o günden sonra bebeğim biberon asla tutmuyor bir çok şey denedik sadece meme emmek istiyor oda uykuluyken uyanıkken meme emmiyor , ne emme düzeni var ne uyku düzeni 5,5 aydır 15 dk 20 dk da bir 5 dakika emse ne ala , evden burnumuzu dahi çıkaramıyoruz kaldıki eşim işlerini bile yapamıyor doğru düzgün çünkü ondan başka yardımcı olabilecek kimsem yok , doğduğundan beri bebeğimin çamaşırlarını birkere bile yıkayamadım , tuvalete bile hala koşarak gidiyorum , gündüz uykusunu sadece memede tutarsam uyuyor yoksa hem uyumuyor hem aç kalıyor , okadar çok doktor gezdikki bi çözüm bulamadık, daha yeni lohusayken gergin ağlama krizlerine giriyordum , ne kendi ailem 3 ablam bir abim var arayıp hayırlı olsun bile demedi gelmeyi bırak , eşimin ailesi ilk birkaç gün geldi bir gün geldiklerinde bebeğimi emziriyordum odasında , uyuyarak sadece yarım saat emiyor yoksa aç kalıyordu kayınbabamın yanında da emziremeyeceğüm için emdikten sonra odaya geliriz dedim eşime bekleyemeyip çekip atar yapıp gittiler sırf bebeğim aç kalmasın diye emzirdiğini için ki nasıl bir bebek olduğunu biliyorlardı , birdahada ne geldiler ne sordular 4 ay , bebeği torunları belki görmek isterler diye eşime götürelim dedim o istemeye istemeye kabul etti ama sevindide, gittik kaynanamın suratı beş karış sürekli oğluma aynı babası babasının burnu babasının saçı deyip babasının çocuğu deyip durdu giderken hadi oğlum güle güle dedi sadece ben orda yokmuşum gibi okadar tükendim ki ne benim ailem var ne eşimin kimsesiz gibi hissediyoruz sürekli kendimizi bebeği susturamayıp ateşini düşüremeyip oturup defalarca birlikte ağladık , yine üç gündür çok huysuz sürekli ağlıyor krizlere giriyor yanından ayrılmayı bırak su bile içemiyorum bu gün biberondan su verdim içti tamam biberonu tutuyor diye sevinip süt sağdım asla içmedi su koyuyorum içiyor çözemedim sadece 250 gram almış bu ay ne yapacağımı bilmiyorum hem çok yorgun hemde çok çaresizim , bazen kendime hakim olamayıp kendi kendimi tokatlarlen buluyorum , geceleri stresten kollarımı kanatmışım tırnaklarımla ağlarken bile bebeğin sana bakınca gülümsemek zorunda kaldınız mı hiç , ona hep mutlu gibi gözükmeye çalışıyorum etkilenmesin diye ama tükendim galiba