Merhaba 34 aylık (yani 2 ay sonra 3 yaşında olucak) kızım var. Normalde çok sakin uyumlu bir çocuktu. Son 2 haftadır herşeye inatlaşmaya, dediği olmayınca çığlık atarak aglamaya başladı. Çok hırcınlaştı. Mesala bir örnek dün içecek döktü bende siliyorum elimdeki bezi almaya çalışıyor silmeyeyim diye dökülen icicekle oynucak. Bende silmeye devam ettim önünde ekmek vardı aldı yere fırlattı. Bende kızdım neden atıyorsun diye. Sonra anlattım ekmeği yere atmamız gerekiyor diye. Yok o elimdeki bezi alıp yere fırlatıcak o kadar sinirli ki. Sonrası ağlama krizi çığlıklar. En sonda kıyamıyorum sarılıyoruz barışıyoruz. Bu günde terasta elini ipe dolamış ve morarmış babası ipi elinden almaya çalışıyor vermemek için çığlık atıyor yine. Eşimde kulağını çekti ve poposuna vurdu. Sonra aşağıya götürdü. Bende arkasından tabi. Kıyamadım sarıldı bana. Eşime öyle yaptığı için stem ettim. Oda benim onun elinde oyuncak olduğumu söyledi. Korkmuyormus benden korkması lazımmış çekinmesi lazımmış hayırı bilmesi lazımmış. Ama bilen bir çocuktu iki hafta öncesine kadar. İçinde çok hırs var inatlik var. Nasıl otoriterimi korurum bilmiyorum. Evin içinde hep bir kavga ediyoruz. İnatlasıyor benimle. Kızıyorum ama sonra kıyamıyorum. Hep sarılıp seni çok seviyorum annecim diyorum. Kizmamdan etkilenmesin diye. Ama kendime kızarken engelde olamiyorum. Bu bir dönemmi gecicek mi? Anlatıyorum hep balkondan aşağı oyuncak atiyor. Annecim atarsan oyuncaklarımız azalır baban bir daha almaz sen attığın icin diyorum pis olur oyuncaklar diyorum misal. Ama gözümün içine baka baka atıyor. Hayır ben bunu atıcam anne diyor. Hep bir inatlaşma söz konusu. Bazen ağlasada kendi haline bırakıyorum. Nasıl gecicek bu dönem nasıl davranırsam yanlış olur nasıl davranırsam doğru olur bilmiyorum. 3 yaş egosunu keşfetme dönemiymiş sanırım. Yoksa biz şu bitmeyen sedromlarin bir tanesinimi yaşıyoruz.