valla ben başımdan geçenleri anlatayım size 🥺
bebeğim 2.5 aylıktı işe başladım, kayınvalidemle beraber oturuyoruz. doğana kadar yaklaşık 5 yıl boyunca sen doğur ben bakarım diyen kaynanacığım çocuk doğunca ben bu çocuğa bakamam demeye başladı. bi yandan iş yerim çağırıyo bi yandan o bakamam dedi kafayı yedim tabi. kardeşim gelmeye başladı daha sonra. sabah 9 aksam 5 gelip gidiyodu. kaynanam sağolsun pek ilgilenmedi çocukla, kardeşimde bildiği kadar işte. 2-3 ay idare ettikten sonra kardeşim kursa gitmek istedi gelemeyeceğini söyledi, kızım 6 aylıktı o zamanlar. kaynanam gene ben bakamam demeye başladı, annem gelip gitti yine bu seferde. 3 ayda bu şekilde gitti. ben artık gerçekten dayanamadım ve istifa ettim. yani gerçekten güveniyosanız, bakacağına inancınız varsa evet başlayın ama gerçekten zor oluyo bana kalırsa. ki benim ev işim çamaşırım yemeğim falan hazır oluyodu ona rağmen söylüyorum bunu. çalışmak çok iyi geliyo, maddi yönden de rahat oluyor insan ama psikolojik olarak zor bence. mesela şunu verme diyosunuz biz verdik ne oldu diye veriyolar her şeyi. uyku saati var diyorum napıyım uykusu geldi diyip bambaşka bir saatte uyutabiliyorlar. allah yardımcınız olsun şimdiden 😊