Ya canım benim 🌺🌺 bende lohusalık depresyonuna kapılanlardanım tabi o zamanlar öyle olduğunu bilmiyordum, hep ağlıyordum dediğin gibi emzirsem ağlıyordum yerine koysam ağlıyordum hiç Uyumuyordum sıfır uykuyla duruyordum en sonunda bayılmıştım, kızımı çok isteyerek yapmama rağmen hayatımız mahvoldu işte bir daha eşimle el ele gezemeyeceğiz, film izleyemeyeceğiz, istediğimiz hiç bir şeyi yapamayacağız diye ne kadar ağladım, şimdi kızım canımın içi o zamanlar öyle düşündüğüm için üzülüyorum, keşke o kadar stresli olmasaymışım rahat bıraksaymışım biraz akışına bıraksaymışım, sana tavsiyelerim her gün kendine 15 dk da olsa zaman ayırman, eşin işe gitmeden veya gelince duş almak veya bir kahve içmek veya sokakta boş boş yürümek veya gözlerini dikip tavana doğru bakıp sessizliği dinlemek inan çok iyi geliyor. Bir de hamileyken o kadar çok bebekle ilgili kitaplar okudum ki ama kızım hiç birine uymadı ne uyku saatlerine ne yemesine hiç bişeyi uymadı teorik bilgilerin gerçekle uyuşmadığını kabullenemedim ben yapamıyorum beceremiyorum bu anneliği dedim, hiç bit şeyi kurallarına uygun olsun diye zorlama annelik zaten çok zor kasmaya gerek yokmuş iyice