Zeynepikram
3 yaş için soyut kavramlar biraz uzaktır aslında. Çocuğunuz ölüme şahit olduğunda ona uzun uzun bu konu hakkında açıklamalar yapılsa bile, bunu tam oturtamayabilir. Daha somut örneklerle anlatılması gerekir.
Eger bu somut örnekleri çocuğunuz iyi kavradiysa, ve bunu bile bile “ölsem de kurtulsam” diyorsa, burada çocukluk depresyonu gibi bir sorun yașanip yaşanmadığı araştırılmalidir bana göre.
Tabiki süreci nasıl yönettiğinizi bilemiyorum.
Dedesi öldüğünde, ona bunu nasıl izah ettiğini ve çocuğunuzun bunu ne kadar anladığını bilemem, tahmini bir cevaplandırma yaptım.
Eger çocuğunuza hiçbir açıklama yapılmamis, sadece ölüm kelimesini duymuş ve olaylara şahit olmuş ise, kendi kendine olaylari anlamlandirmis olabilir. Veya hiç ilgisini çekmemiş de olabilir. Bunu uzaktan uzağa teşhis etmek yine elbette ki imkansız.
O yüzden umuyorum ki sadece basit bir çevreden duyulan taklit etmedir, çünkü bunun onarımı daha kolay olabilir. Çocuğun kendine rol model aldığı kişi (genelde anne veya baba) sabrını zorlayan, veya istemediği durumlarla karşı karşıya kaldığında öfkelenip hayiflanmak yerine, sabrını koruyup olabildiğince tolerans ve çözüm odakli yaklaşırsa meseleye, cocuk da bunu taklit edecektir.
Tüm bunlara rağmen rol model uygun davranışı sergilese bile, abla-kardeş ilişkisindeki denge yine sağlıklı kurulamazsa cocukda benzer davranışlar görülebilir.
Cok kapsamli bir konu.. Bu dönemde bu tarz krizlerse oldukca olağan. Önemli olan çocuğunuzun bu krizlerinde altta yatan nedenin yalnizca 3 yaş sendromu olması..