ilahiyatci_Mom İlk hamile olduğumu öğrendiğimde isyerimdeydim ve hic beklenmedik zamanda öğrendim. Şok icindeydim annemi aradim ve “ben daha hazir degilim. 8 ay oldu evleneli daha tatile gitmedim ki ben gezecektim ” diye aglamaya başladım. 24 yaşımda cahil oldugumu anladim. Daha çocukmuşum meğer. 25 yaşında anne olunca büyüdüm ve iyiki dedim iyiki olmuş. Dünyayı gezsem bu kadar mutlu olur muydum acaba ? Dunyadaki butun cicekleri kokasam bu kadar guzel kokanini bulur muydum? Yada hangi denize girsem onun bi gulusundeki serinligi verebilirdi bana ? Evet artik ben bi anneydim, uykusuzlugun beni yikamayacagini, açlığın beni ölduremeyecegini, canımın tamamının artık vücudumun dışında olduğunu öğrendim. Uyuduğunda özlemeyi, acaba bugün ona iyi bir anne olabildim mi diye sorgulamayi öğrendim. Beni yağlı saçlarımla, ozon lekeli pijamalarimla, sivilcelenmis yüzümle, ter kokmus bedenimle bile seven birinin olduğunu anladim. Bu yorgun ve bakımsız cildime bakarken bile gülümseyebilen bi yavrum vardi benim. Ben anne olmuştum ve annemin kıymetini daha iyi anlamıştım.🌷 Rabbim isteyen herkese bu duyguyu tattırsın insallah..