Lütfen birisi her şey geçecek desin. Son 17 gün var atağın bitmesine ama ben çoktan bittim. Her şeye razıyım ama şu gece uykusu kısmı beni mahvediyor. Eskiden 5 dakikada uykuya dalan çocuğu dün gece tam 3 saat salladım. Ama ne sallamak , sanki meydan muhaberesi var odada. Ağlıyor kaldırıyorum yataktan sanki hiçbir şey yok gibi gülüp oynuyor bizimle. Aynı zamanda da uykudan gözleri kapanıyor ama. Sonra da uykusu olduğu için ağlıyor uyutmaya çalışıyoruz ( sallayarak, evde gezdirerek, sırtına pat pat pış pış yaparak hepsini deniyoruz resmen) bu seferde uyumak istemediğimiz için ağlıyor 🥲 ne bende ne de eşimde derman kalmadı. Gece 11:30 da anca uyuyoruz 4-5 arası da küçük beyfendinin kalk emriyle uyanıyoruz. Karnını doyuruyorum tekrar yatırıyorum bu seferde saat 7-8 e kadar ayağımda sallanmak istiyor yatağına yatırıyorum 5 dakika geçmeden uyanıyor.
Gerçekten bitecek mi bu atak işkencesi? En önemlisi bu uyku savaşı geçecek mi? Her gece savaşmaktan çok yoruldum 😔