Oğlum 14 aylik ve ben hamileyim, daha cok yeni oldu ogrenmem henüz hicbir sey belli degil doktora bile gitmedim kese görünmez bir daha gitmek zorunda kalirim falan, oglum sebebiyle simdiden zaman tasarrufuna basladim😄
Cok ani oldu benim icin ama açıkçası asla olmasin diye de saglam bir yöntem kullanmıyorum, simdi de şaşkınım niye şaşırıyorsam 😄
Ogluma 3 yasina kadar hakkıyla bakmak istiyordum, umarim bunu hala basarabilirim. Bilissel gelisimi aramizdaki güven baginin kurulmasi icin ilk 3 yil cok onemli ama ikinci çocuğun temel ihtiyaçları önüne gecer mi oglumla yeterince ilgilenmemin bilmiyorum, yetişebilir miyim emin değilim korkuyorum. Acikcasi su an tek düşündüğüm oglum. Özür diliyorum surekli sarılıyorum, en cok seni sevecegim diyorum öyle olmayacagini biliyorum ama öyle geliyor su an 😄
Bebek bakmak büyük sorumluluk, yukarida bir arkadasın dedigi gibi dogan büyüyor zaten. Yemegini suyunu vermekle bitmiyor ki, gelecege hazırlamak bilissel gelisimini desteklemek ilgi alaka cok onemli. Maddi yönden yetebilmek ayri bir önem konusu. Acikcasi allah rizkini verir diyerek cocuk yapamam ben. En iyi imkanlari sunabilmek gerek