Çocuklar küsmeyi taklit yöntemi ile öğrenirler . Taklit ettiği biri veya birileri olabilir. Yani bu illaki ebevyn yada bir birey değil çizgi film , tv karakteri , herhangi bir hikaye de geçen duyduğu bir küsme eylemi dahi olabilir . Yalnız şunu belirtmek istiyorum . Ceza yöntemi uygulamayın derken ebeveynlere bu olay çok yanlış idrak ediliyor. İleri yaşlarda çocuğunuzun çığırından çıkmasına sebep olabilecek noktalara gelebilirsiniz. Sosyal hayatlarında okul ortamlarında yaptığı olayların sonuçları olduğunda daha çok kırılıp bocalayabilirler. Çünkü bizim eğitim sistemimiz evde yetiştirdiğimiz gibi Minnoş Minnoş ilerlemiyor maalesef . Çocuğunuza ceza kavramını ceza olarak değil ama dinlenme ve uyarı olarak mutlaka anlatmanız gerekiyor . Örneğin yapmaması gereken birşey yaptı sizin etik kurallarınıza göre yanlış olan bunu anlattınız anlamadı anlattınız tekrar anlamadı bu şekilde birkaç tekrar yaptınız hala devam ediyor ona bir düşünme köşesi belirlemeniz lazım . Çocuk orda yaptığı hatayı düşünmeli . Ve neden sonuç ilişkisi kurmalı . Çocuğunuz şuanda zaten saklanarak vs yaparak bir hata yaptığının farkında ama ne yapacağını sonucunda ne ile karşılaşacağını bilmiyor . Oyüzden kendini koltuk arkalarına odalara saklıyor . Bunun yerine ona bir yer hazırlayıp burda düşünmen için vakit veriyorum sana diyebilirsiniz . Ve özür dileme cümlesi çocuklarımıza mutlaka küçük yaştan itibaren öğretilmeli .. aslında çocuklarımızı uyarma sistemimiz sebep sonuç ilişkisiyle çocukta özür dileme kavramını oluşturuyor . Yani çocuğa kızmamakta çok iyi sonuçlar doğurmuyor eğer siz çok tepkisiz kalırsanız asla kızmıyoruz , asla uyarmıyoruz derseniz çocuğunuz her zaman bebek olarak kalmayacak. Büyüyecek ve hatalarını fark edemeyen birisi haline gelmesine izin vermeyin lütfen . Bu demek değil ki bağıralım kızalım cezalandıralım . Cezalandırmadan kırmadan uyaralım ve bu uyarı karşısında özür dilemesini bekleyelim. Yoksa ileride çok zorlanırsınız . Dip not : çocuk gelişimciyim . Bunlar hep tecrübe ile sabit .