TugbaNil bence bilgilerinizi biraz güncelleyin. Nitekim söyledikleriniz 70′lerden kalma çocuk geliştirme yöntemleriyle uyumlu görünüyor. 2 yaşına kadar bir çocuk imgesel evrededir ve henüz benlik duygusu yoktur, sevgiye, ilgiye ve ihtiyaçlarının anında giderilmesine ihtiyaç duyar. Erikson’un psikosoyal gelişim evrelerini inceleyebilirsiniz. Freud’un kuramı da bunu doğrulamaktadır. Bu nedenle ilk 2 yıl çocuğun temellerinin, bu yaşamla bağlarının kurulduğu en base dönemdir. Bu dönemde çevreyle, ebeveynle ve kendisiyle kurduğu güvenli ilişki gelecekteki tüm hayatını bütünsel anlamda etkiler. Dikkat ederseniz bütünsel diyorum, her yöntem çocuğa özgüdür ve hiçbir davranış tek bir nedene bağlanamaz. Bu yüzden hiçbir yöntem birebir çocuk üzerinde uygulanıp aynı sonuçları vermesi de beklenemez. Güvenli bağlanma bir kuramdır ve dengeyi içerir, bebeği tanımayı ve onun ihtiyaçlarını anlayarak ona göre davranmayı önerir. Bu yüzden dediğiniz gibi şunu uyguladım çocuğum özgüvensiz oldu gibi basit bir bağ kuramazsınız, insan kompleks bir canlıdır. Bu fikirlerinizin bağlanma temelli ebeveynlik hakkında yetersiz bilgi sahibi olmanızdan kaynaklandığını düşünüyorum. Ahkam kesmenin lüzumu yok, herkes kendi çocuğunu kendi doğrularıyla büyütür ama bilim diye de bir şey var. Sears’ın Doğal Ebeveynlik kitabını, Nilüfer Devecigil’in Işığın Yolu kitabını, Nicholson ve Parker’ın Kalpten Bağlı kitabını okumanızı öneririm. Özgüvenli bağımsız bireyler yetiştirelim derken toplumla uyumsuz ilişkiler kuran sevgisiz ve özşefkat edinmemiş çocuklar yetiştirmemek dileğiyle…