oldugrs1 aynı şeyleri bir bir yaşadık canım bende senin gibi isyan etmeye başlamıştım herkes bana acıyarak bakıyordu harap olmuştum yemek bile yiyemiyordum eşim eve gelmek istemiyordu hep kavga ediyorduk kızım yüzünden bide kilo alımı da alt sınırdan gidiyordu dediğin gibi emzik mama almadı kaç mama emzik değiştirdim ne paralar döktüm ama yok her gören aç bu çocuk ondam ağlıyor dedikçe iyice kendimi aciz hissediyordum yatırıyordum 5 dk olmadan uyanırdı zaten memede hoplaya zıplaya uyuturdum onca uğras. Allah affetsin çok dedim nerden evlendim neden doğurdum diye çok pişmanım böyle dediğim için sinirim geçince hep vicdan azabı çekerdim özür dilerdim kızımdan dua ederdim. Belki inanması güç ama sabret geciyo Allahın izniyle bu günlerde 6 buçuk aylıkken verdim bakıcıya şükür rahatlattı beni psikolojim düzeldi kızımda düzelmeye başladı he arada gene zorluyor mu dersen evet zorluyor 9 aylık oldu ustunu giydirirken ter içinde kalıyorum aglıyo alt değiştirmesi de aynı. Yanında oturmazsam asla oyun falan oynamaz. Gene mızmız ama emin ol onun gün geçtikçe yeni şeyler görüceksin ya mesela saçma bişeye çok gülücek yada ne bileyim anne baba diyecek emeklemeye çalışacak o kadar mutlu olacaksın kı ben senin yaşadıklarını aynen yaşadım ama geçen kendi kendime dedim ki rabbim sükürler olsun sana bana kızımı verdin iyiki anneyim yeni anladım anne olduğumu sabret güzel kardeşim sabret bi sıkıntın aklına takılan bişey olursa yaz bana dertleşmek istersen yaz yardımcı olabildiğim kadarıyla elimden geleni yapmaya çalısırım benim destekçim kimsem yoktu hep acır gözle baktılar sen benim düştüğüm hale düşme