Bu postta içimi dökmek istiyorum, ben 4 aylık taze bir şr anneyim. Çpk isedim Allah vermedi sonradan tüp bebek ile nasip etti elhamdülillah, sezeryan doğum yaptım neyse herşey çok güzel gidiyordu taki emzirme faslına geçene kadar. Hastane de doğum yaptığımın ertesi günü doktor sütün yetmediğini bebeğin acil mama alması gerektiğini söylediği an başıma gelecekleri hissetmiş gibi başımdan kaynar su dökülür gibi olmuştum zaten. Sonradan mamaya devam ettiedi derken bende biten öz güvenin vede bebeğin iyice mama almasının etkisinden olsa gerek sütüm hep az kaldı. Zaman zaman mamayı terk etmeye uğraşsamda beneğim aç kalıyor uyumuyordu. Ve en nihayetinde meme reddi başladı hayır zatwn mamaya başladık başlayalı zorşa emziriyordum bin takla atarak ama son bir haftadır 4.ay atağından sonra iyice kesyi emmiyor kucağa gelince basıyor çığlığı. İnanın o kadar yıprandım ki het gece ağlıyorum yetemiyorum diye ne olırdu sankı sütüm yetseydi. Anne olduğuma pişman oldum siyecek safhaya geldim. Bide şunu diye diye kendimi yedim bitirdim ben ne normal hamile kalabildimbe normal doğum yapabildim nede emzirmeyi becerebildim :(. Ve sonuç bebğim emmeyi bırakıcak mama ile devam edicek zamanla süyüm kesilecek millet iki yıl emzirirken bem doğru düzgün 2 ay bile mamasız emziremdim. Sanırım depresyona girmeme ramak kaldı..