Csknozge merhaba bekarlığımda depresyon sürecim oldu bir kaç kere de intihar deneyimim sonra düşünce yapımı değiştirerek düzeldim. Evlilik ve hamilelik çok ani gelişti haliyle bebeğime alışmakta da zorluk çektim herkes uyurken benim sürekli uyanmak zorunda olmam, herkes istediği saatte dışarı çıkarken, duş alırken, bomboş otururken benim çocukla uğraşmak zorunda olmam zoruma gidiyordu ve daha 1 haftalık bebeğim kucağımdayken intiharı tekrar düşündüm ama bu sefer yapamazdım bana ihtiyacı olan biri vardı hemen Psikoloğuma koştum konuştuk 20 gün geçince duygularım duruldu geçti sandım kızım 3 gün sonra 1 yaşında yine benzer düşüncelerin geldiğini farkettim tekrar gidiyorum psikoloğa henüz yeni başladım sonuca bakacağım, eşimle birbirimize vakit ayıramıyoruz, kendime ev işlerine zamanım kalmıyor, evde durmak zor geliyor eski hayatımı özlüyor ve bunalıma giriyorum tabi buna bir tek çocuğum etken değil onu tabiki de çok seviyorum ama arada iniş çıkışlar oluyor her şey geçecek inanıyorum ama zamanla