Ruveyda benim erken doğum olacağı belliydi hastalığımdan ötürü. Hep ciğer geliştirici iğne vuruldum. Sezaryen olurken kucağıma alacağım umudum vardı. Ama yüzünü dahi göremeden hatta ağlama sesini bile duyamadan kuvöz e koydular o an ben bende değildim o kadar kötü oldum ki Rabbim kimseye yaşatmasın. Pandemiye denk gelmesi sebebiyle kucağıma alıp emziremedim. Göremedim bile çıkana kadar. Mamayla hiç beslemediler anne sütü verildi hep, taki benim ilaçlar tedaviye cevap vermeyince ilaçlarım değiştiği için emzirme ye son verildi mecbur mamaya geçtik şuan.