E_seker anneler çocuklarını hep başkalarından korumaya çalışır. Yabancılardan, elalemden, akrabalardan.. Asıl korumaları gerekenin kendileri olduğunu bilmezler.(bu çok derin ve uzun bir konu) Eşinize sinirlendiniz bebeğinize vurdunuz, çünkü eğer eşinize vursaydınız karşılığını misliyle alırdınız ama kızınız size bunu yapamaz. Unutur mu hatırlar mı bilmem, oyun bile sanmış olabilir o an için ama yaşadığı şey kocaman bir hayal kırıklığı. Yaptığınız yemeği yemedi diye annenizin, babanızın, kocanızın ağzına vurabilir misiniz? Ama o sizin çocuğunuz. Siz ise onun"Kutsal Anne"si. Bugün yemedi diye, yarın ağladı diye, büyüdüğünde size cevap verdi diye.. Çocuğunuzu koruyun, öfkenizden, travmalarınızdan, kendinizden koruyun. Bunu okuyan her anneye söylüyorum bunu sadece size değil. Yapmayın. Böyle bir hakkınız yok. Üzülmeyin demicem, üzülün. Çok üzülün. Yüzüne her baktığınızda pişmanlığı, vicdan azabını tekrar tekrar yaşayın. Yaşayın ki bir daha yapmayın.