berkana maşallah canım bebeğine :) ya şimdi şöyle kuzum. Ben aşırı takıntılı bir insanım. Nefret ediyorum bu huyumdan.. 1 ay oldu ya oturamayali. O kadar alıştım ki o kemiğin batmasına , canımın yanmasına.. o yüzden hiç oturamicam diye düşünüyorum o doktora bu doktora derken kafam çorba gibi oldu. Ağla ağla kendimi tükettim. Çocuğu emzirmek işkence gibi oldu . Etrafımdaki herkes geçecek diyor ama ben o kemik batmasını yaşadıkça inancımı yitiriyorum :((