Emzirmeyi hiç bir zaman sevmedim. Sevmek zorunda olmadığımı biliyordum ve emzirmenin hazzının her mecrada aşırı pompalanması, herkesin keyif alması fln bana hiç inandırıcı gelmemişti zaten. Ama toplum baskısını üstümde hiç bir zaman hissetmedim ve gerçek hislerimi açık yüreklilikle hep söyledim. Bence keyifli değil, çok bağlayıcı, kısıtlayıcı bir şey. Ama burada altını çiziyorum ki “bence” öyle. Çünkü memeden keserken çocuktan çok annenin ağlayarak, kesmeyi istememesine de şahit oldum ve bunu da çok iyi anlayabiliyorum. Bu olay tamamen benimle ilgili, çok kişisel bir durum. 5 ay sadece anne sütü verdim, çok da sağlıkla büyüdü, gelişti, kilo aldı ama artık neyse ki ek gıda tadımlarına geçtik, bir ay sonra artık doyurmak için değil sadece antikor alması için emziricem. Nihayet… Zaten 1.senesinde de bırakıcam emzirmeyi.