Nmmerve080 canim sana bisey soyleyim :) ben lohusaligi oyle bir yasadimki kimsenin yasamasini istemem. Benim bebegim emmiyordu. Cok kotu bir srecten gectik. Tam 25 gun emmedi eşimle ben gecelerimiz gunduzlerimiz cok fenaydik. yani hic uyumuyorduk. Eşimden gizli bebegim uyurken gecerdim odaya bebegime bakar aglardim niye emmiyorsun kizim? NEden beni kabul etmiyorsun diyerek aglardim icim giderdi aglamaktan. Geceleri elimizde mama ve şiringayla ben her bebek uyandiginda elimi yikayip parmagimla yandan şiringayla emziriyordum sarhos gibiydik geceleri bunu yapmak her seferinde tam 1 bucuk saatimizi aliyordu bebek cok gucsuz emiyordu cunku. Ve sen simdi buna bide lohusaligi ekle. Sezeryan oldum kabiz oldum memelerim tas gibi hic bir tecrubem yok meger sağmak gerekiyormus fln filan derken 40 gun sonra oh dedim hayat varmis rahatladim bebegim emmeye basladi ve hala da emiyor 3 bucuk aylik olduk. Gayet huzurlu ve mutluyuz su an. Okudugum kadariyla sen emziriyorsun. O yuzden hic skinti yapma herkes bunlari yasiyor butun anneler yani tek degilsin.
Ve son olarak şaşirsanda şunu soyleyim. O gunleri cok ozlemeye basladim :) fotograflara videolara bakiyorum ah diyorum keske tekrar donsem o gunlere hic o kadar stres yapmazdim :)