Adedul benim bebeğim doğduğunda ilk 15 gün annemlerde kaldık, her şey çok iyiydi ohh dedim yaa lohusa sendromu yaşamicam ben demek ki. E bebek de zaten uyuyo gündüzleri falan, gece biraz uykusuz bırakıyodu ama o kadar olurdu. 15 gün sonra evimize geçtik, tam o aralar da bizimkinin gaz sancıları başladı. Tabi ben anlamıyorum gaz sancısı olduğunu, tecrübesizlik var. Nasıl çığlık çığlığa ağlıyo kuzum, ne uyku var ne durmak var ne susmak. O ağlıyo ben ağlıyom ben bu çocuğa bakamıyorum, yetersiz bi anneyim beceremiyorum vs. Normalde hiç duygusal bi insan olmayan ben, pişt deseler ağlıyorum 😄 gerçekten zor günlerdi ama bi süre sonra geçti. Biz bebeği tanıdık, az çok ne yapmamız gerektiğini çözdük derken artık bebek gazdan dolayı çığlık atarak ağlayınca gayet sakince onu da sakinleştirip sancıyı atlatır hale geldik 😇 yani uzun lafın kısası bu çok doğal bi süreç, annelerin bir çoğu aynı süreçten geçiyor emin olun. Kendinizi üzmeyin, inanın zamanla hepsi bitecek ve bu hallerinizi tebessümle hatırlayacaksınız 🥰 bebeğinizle sağlıklı mutlu bir hayat dilerim 🤗