Normal doğum yaptım göğsüm baya şişti süt vardı belliydi ama inmedi bir türlü. Duş, masaj, sağma her şeyi denedik. Gelmedi herkes mama verme emene kadar vs dedi bebegim sarılık oldu. Hastanede yatmak zorunda kaldık. Doktor kızdı aç bu çocuk sütun olsa emerdi zaten dedi mamaya başlamak zorunda kaldık. Ilk bir ay şırınga, eds yöntemi, aç bırakma vs her şeyi denedim ama ağzına almadı. Çocuk memeyi görünce çığlık basıyor morarana kadar ağlıyordu. O ağlayınca ben de ağlıyordum çok ama çok zordu. Bir ay direndim biberon vermedim. En son eşim çocuk emmek istemiyor sen elinden geleni yaptın. Gel çocuğu da ağlatma kendinde ağlama nasibi yokmuş demek uğraşma artık dedikten sonra biberonu verdim tamamen bıraktım emzirme olayını. Herkesten laf nasılsın iyi misin diye değil emiyor mu diye soranlar vs. En son eşimin ananesi 3 aylık bebeğim için emseydi emeklerdi dedi. Bende yok koşar hatta uçardı dedim. Sonra eşim bana bak annesi sana bakıyor seni istiyor dedi. Ananesi onu niye iştesin emzirdi mı de isteyecek annemi o dedi. Çıldırdım ama ağzıma geleni saydım. Hem ağlıyorum hem bağırıyorum sen ne diyorsun falan diye. Eşimden Allah razı olsun ağzının payını verdi o elinden geleni yaptı mama parasını da ben ödüyorum kimseye laf düşmez diye. Insanlar çok acımasız en hassas noktadan vuruyorlar 😕