Mineoksuzz ben ilk haftamda yaşadım bebek her ağladığında kalbim sıkısıyordu. İlgilenmek bakmak istemiyordum başımda millet memeyi tutsun diye çabalarken ben bebek kan ter içinde kaliyorduk emzirmek istemiyordum rüyamda sürekli bebeğime bişey oluyordu kaybediyordum uykumda sıçrayarak uyanıyordum kollarımı açıp bebeği arıyordum dönüp bakınca yatağında sakince uyuyordu halbuki. Bebege yetemiyorum ona bakamicam korkusu vardi hep sonra bi kriz geçirdim acilde hava takıldı nefessiz kalmıştım çünkü. O krizden sonra kendimi toparlamam gerektigini anladım bebeğime basbasa kaldım herseyiyle ben ilgilendim ara sıra koynumda uyuttum yakin hissetmek için şimdi iyiyim çok şükür