33 yaşımdayım yani yaşımı unuttum resmen ne zormuş Bu yaşta ilk bebeği yapmak. Evladımı seviyorum fakat çöktüm artık. Herkesten kendimden uzak sürekli bişiler anlatmak İçin ağlaması eşimden dahi uzaklaşdım. Çok zorlanıyorum . Eşim arkadaşım gibiydi şimdi yüzünü görmek içimden gelmiyor. Çalışıyordum eve mahkum gibi kaldım hayattan herşeyden uzaklaştım kendime hayrım kalmadı. Benim gibi hisseden var mı? Bunun adı nedir nasıl düzelecek
konuya etiket bulamadım birileri etiketler