15 aylık bebeğimin 3 hafta kadar önce adına bakmadığını farkettim.daha önceden bakıyormuydu inanın hatırlamıyorum.çünkü her şey okadar yolunda gidiyorduki hiç bir davranışını sorgulama gereği duymadım.zamanında emekledi,yürüdü,bay bay alkış çak yapıyor.sar makarayı karpuz adam bütün hareketlerini yapıyor benimle beraber.baba dede mama addee (anne) diyor.sürekli ağzında bir şeyler geveliyor konuşmaya çalışıyor.oğlum çok güleçtir.gözlerimin içine bakarak güler kucağına al beni diye kollarını uzatır.dışarıda yetişkin yada çocuk farketmez herkese gülümser bay bay yapar.oynamak ister.sabahtan akşama kadar oynasak bıkmaz.çok hareketlidir.babasına hayrandır sürekli onu izler.gösterdiğim şeye bakar.kitap okunmasını sever.aslında adına bakmaması dışında her şey okadar güzeldiki bunu gözden kaçırdım belkide.kendimi suçluyorum.3 hafta önce bunu fakeder farketmez psikiyatrise götürdüm.o izledi oğlumu adını seslendi bakmadı.onun dışında ona da güldü bize güldü kucağımıza geldi oynadı.o bence adını bilmiyor dedi.uyaran eksikliği olabilir tv tablet telefon kaldırın dedi.3 haftadır elimden geleni yapıyorum.ama evde yalnızım eşim işte.bu endişe beni yiyip bitiriyor resmen.mental olarak tükendim.oğlumun her hareketini sorgulamaya başladım.velhasıl kelam arkadaşlar sizlerede danışmak istedim.aynı durumu yaşayan var mı aranızda?siz nasıl bir süreç yaşadınız? Tavsiye verebilirseniz sevinirim.hoşçakalın