3 ay olacak evdeyiz. Ailelerimizi, yakın arkadaşlarımızı en son bebeğimizin doğum gününde 1 martta gördük.
Sağlık için diyoruz, bir şekilde dayanıyoruz ama dışarıdaki insanları, burada yazılanları gördükçe artık sakin kalamıyorum.
Hala yok memleket, yok kaynımgillere gitmeyek mi, e ama onlarda bizi iftara çağırdı.
İnsana cinnet geçirtmeyin ya sizin yüzünüzden çektiklerimize bak, yeter be bizim canımız sıkılmıyor mu? Özlediklerimiz yok mu? Biz bebeğimizi alıp bir hava almayı hak etmiyor muyuz? (argo olacak diğer anneler çok affedersiniz) kıçınızın üstüne bi oturun artık!!!