Momozlemm34 bi aile psikologuna gitseniz yada evlilik terapistine lakin bu işi ticaret için yapanlara değil işin uzmanına başvurmanız gerekiyor, çünkü doğmamış çocuğun hiç bir günahı yok, sizin tercihiniz aldırıp aldırmamak, işin günah boyutununun zaten bilincindesiniz sanıyorum, keşkelerle de hayat sürmez.
Ama şu fikir kesinlikle yanlış; bir çocuk yuva yapmaz yuva da yıkmaz, yani yolunda gitmeyen bişeyler varsa çocuk kurtarmaz o yuvayı, yada her şey yolundaysa çocuk dünyaya geldiğinde yuva bozulmaz. Allah yardımcınız olsun inanın akıl vermek yada yargılamak değil amacım sadece manevi olarak destek olmak istedim. Boşanmak istemiyorsanız yada boşanma sonrası hayat zor olacaksa kendinizden de ödün vermeden sürmez, sürse de size zarar verir psikolojik açıdan, bu da dolaylı olarak çocuklarınıza yada çocuğunuza yansır, eğer çocuklarınıza yada çocuğunuza saygı duyacak bir şekilde hayat istiyorsanız eşinizle uzlaşma yoluna gidin derim, bir uzmandan destek alarak, hala daha değişmiyorsa da çocuğunuzun yada çocuklarınızın psikolojik olarak zarar görmeyeceği şekilde hayatınıza devam etmeniz gerekiyor diye düşünüyorum. Dualarım sizinle.
Yargılayan arkadaşlara da bir çift sözüm var; konu hassas. Neden yardım isteyene hemen bi yargılama cümleleri yazıyoruz? Kınıyoruz? Ulan biz de kadınız yarın bir gün bizim de başımıza gelebilir böyle bir durum! Sanki arkadaşımız eşinden kendi isteği ile mi dayak yiyor, dayak yiyen kadınlar ikinci çocuğu yapamaz diye bi kaile kural mı var? Anlamıyorum sizleri gerçekten, yazmasaydı dayak yediğini eşiyle anlaşamadığını o zaman da sen ne biçim annesin derdiniz şüphesiz yargılamak sizin işleriniz……
(affola)