Deletedmom276 birey olarak görmemekle başlıyor problem. Aman o ne anlayacak, aman ben o kadar hazırlık yaptım illa yiyecek-oynayacak, büyüklere hep o saygılı olacak o ne de olsa çocuk onun ihtiyacı yok….. yani sevgiyi veriyoruz ama saygıyı unutuyoruz. Yargı dağıtmak daha kolay empati yapıp birini çıkmazdan çıkartmaya çalışmaktan. Herkes kendi acısını, psikolojisini, anneliğini yarıştırıyor. İşin ilginci her şeye linç deniliyor bir de o var. Yani fikir beyan etmek, ya da yanlış olduğunu bildiğimiz bir şeyi yazıyoruz ama linç etmişsin oluyor adı. Bu da garip.