Arkadaşlar, bizim nesilin anne babaları icin soyluyorum; hepimiz artik “mal” degilsek ekranin her turlusunun cocuk gelisimi için zararlı olduğunu biliyoruz.. Konudan bagimsiz, “kaynimin cocugu hep izledi, her seyi ordan ogrendi, sinif birincisi simdi” tatavalarini da bi birakalim artik.. milyonda bir ihtimal de olsa zarari olacagini biliyorsam, o riski goze almam, almayalim lutfen.. Evet, hayat her zaman herkes icin gulluk gulistanlik devam etmiyor, ama dunyaya bir çocuk getirdiysek, her ne kosulda olursak olalim, elimizden gelenin en iyisini, maddi manevi, onlar icin yapmak zorundayız diye düşünüyorum. 37 yasindayim, pacamdan asla ayrilmayan 2 yasina girecek bir kizim var. Desteksiz buyutuyorum, cok yogun calistigi icin, esimden bile destek göremiyorum.. Kendimi berbat hissettigim, asiri zorlandigim onlarca gun oldu, ama tv-telefon vs bir secenek bile olmadi benim icin.. Mukemmel falan degilim, kimseyi de yargilamiyorum ama goz gore gore yapmayalim bunu cocuklarimiza..🙏🏻 3 yasina kadar sifir ekran, sonrasinda da maksimum, yas x 10 dk formuluyle devam etmek benim de niyetim.. Sevgiler.. 🌸