Erken mi oldu acaba?

dani2711

Belki burda linçleneceğim ama eski hayatımı genç halimi çok özledim 1 yaşında oğlum var oğlumdan önce asla enerjisi bitmeyen hiç yerinde durmayan aşırı sosyal her ortama ayak uyduran anlık planlar yapan evi mis gibi olan saçı yapılmadan ojesiz makyajsız dışarı asla çıkmayan hep mis gibi kokan tatilden tatile koşan çalışan özenerek yemek yapan biriydim şimdi hayatım tamamen değişti en son manikürümü ne zaman yaptım saçlarımı en son ne zaman şekillendirdim hatırlamıyorum enerjim deseniz sıfır kafam çarşı pazar gibi karışık ne yemek yapmak istiyorum ne başka birşey 🤷‍♀️ temizlikten zaten kafayı yedim oğlum döküyor peşinden ben elimde süpürgeyle geziyorum akşam uyutunca pertim çıkıyor yatağa bile zor atıyorum kendimi🫠 dışarı çıkmak zaten hak getire burnumdan geliyor çocuktan sonra zaten hiç arkadaşımda kalmadı işede gitmiyorum tatile gitmeye bile korkuyorum bu zamana kadar eşim şuraya gidelim dediğinde yok ben orda karanla uğraşamam diyorum🫠 hayatım hayallerim dört duvar arasında 80 cmlik bir bebekle kül olup uçtu sanki🤷‍♀️ geleceğe dair hiçbir fikrim yok üniversite sınavına girecektim ama ona da halim yok 24 yaşında hayata küsmüş biriyim oğlum çok huysuz doğduğundan beri asla huzur vermedi gazı atağı dişi sendromu herşeyi dibine kadar yaşadık huysuz hiperaktif inatçı bir bebek ne yapacağım bilmiyorum kendimi o kadar kötü hissediyorum ki beni anlayan çıkar mı onu da bilmiyorum yazıyorum öyle🤷‍♀️ erken mi oldu diyorum ama evlendik 3 sene sonra çocuk yaptık

zbzbz

dani2711 bazen ben de öyle düşünüyorum ama ne yapalım annelik gerçekten çok zormuş kendin diye bir şey kalmıyor beni de ev işi çok yoruyor salıyorum bu sefer de evi beğenmiyorum tabanlarım öyle bir ağrıyor ki

yenibir

dani2711 her anne bunları hisseder aslında sonuç olarak bir insan büyütüp yetiştiyoruz kolay değil bebeğim iki gündür ateşli iki günün uyuduğum uyku saati 3 tür o kadar söylim ama biraz büyüdüklerinde düzeliyo merak etmeyin 😊

istanbul12

dani2711 Ahh canım bende post açtım şimdi benim oğlumda 1 yaşına yeni giricek nefes alamıyorum diye
Bende 23 yaşındayım
Üniversite zamanlarımı öyle çok özlüyorum ki 🥲
Tek derdim starbucksta eşimle kahve içmekti🥹
Aynı üniversitede okuyorduk
Ahh ahhh arkadaşlarım fellik fellij gezerken storylerini izlemek öyle üzüyor ki
Varlığına binlerce kez şükür ediyorum
Ama insan gerçekten çok özlüyor
Eşimle evde ikimizin bile baş başa olduğu zamanları özlüyorum bazen
Ama yaşımız genç oğullarımızla yaparız biz de herşeyi büyüdüklerinde
Onlar büyüdüpünde yaşlı olmucaz sonuçta
Herkes yeni doğum yapıp bebek bakarken biz fink atıcaz az kaldııı
Yalnız değilsin 🙏🩵

incirreceli_06

dani2711 annem beni arar gün içinde napiyosun diye evi derleyip topluyorum derim ne varsa sanki evinde diyor😅beni deli ediyor Bi cocugum olduğunu unutuyor sanırım bende ona senin evinde ne varsa o var diyorum artık o halbuki Bi kendi Bi babam yani bunu anlatmamdaki sebep annem benim herseyi yapabileceğimi ve hızlı canlı enerjik olmam gerektiğini söylüyor nasıl gençsin diyor ama bilmiyor ki ben anneyim ve oğlum bütün enerjimi sömürdü tabi kocamda dahil buna🤦‍♀️28 yaşında anne oldum şuan 32 Olcam 2. ci nasip artık

dani2711

zbzbz aynı gerçekten yaptığım hiçbirşey beni memnun etmiyor belkide ailemle sorunum olduğu için eve yansıtıyorum

Hndsmom

Kızım 3 yaşında ve ben de aynılarını yaşadım, yaşıyorum. Birden bire dibe çöktüm. Saçlarım birbirine girmiş vaziyette. 1 hafta duş alamadığımı bilirim. Hiçbir şey canım istemiyor. Eskiden eve girmezdim, şimdi dışarı çıkmak istemiyorum. Duygusal yeme bozukluğundan kilo bile aldım. Mide ağrılarım , bulantılarım var. Dışarı çıksam iyi gelecek ama onda da kızım burnumdan getiriyor bin pişman eve dönüyorum. Enerjim 0ın altında eksiye düştü 🙂

dani2711

Hndsmom ne yapacağız bilmiyorum ne iyi gelecek o kadar yalnız hissediyorum ki kendimi bütün kalabalığın içinde kimse beni anlamıyor gibi geliyor

dani2711

yenibir ay bende bayram haftası öyleydim her gün 1-2 saatlik uykuyla koşturuyordum şu son 3 gündür biraz düzeldi en azından şimdi 3-4 saat uyuyabiliyorum 🫠 en zoruda hiçbirşeye yetişememek yetemediğini hissetmek

yenibir

dani2711 yetişmek mümkün değil zaten ama insan kendini zorlamadan strese girmeden devam etmeli ben de ilk seneler çok stres yapardım yok yemeğim kaldı temizlik kaldı saçım başım sonra ilerdikçe kendimiz boşuna sıkmışım bazen salmak gerekiyo bebeğim bazen uyuduğun da ev çok dağınık bile olsa toplamam uyurum çünkü o an ona ihtiyacım var sonra yavaş yavaş

dani2711

yenibir bazen bende uyuyorum ama bu seferde aynadaki kendime bakıyorum bakımsız duş almaya fırsatı bile olmayan bir insan görüyorum başlarda lohusa depresyonu yaşadım bitti sandım ama sanırım halâ bitmedi en ufak krizde yine tetikleniyorum 🤦‍♀️ bu da herkesin beni yalnız başıma bırakmasından dolayı oldu doğum yaptıktan 2 gün sonra bebeğimize eşimle ben bakmaya başladık sonra eşim işe başladı tamamen yalnız kaldım şimdide oğlum tüm gün peşimde ağlıyor 🫠 kafamı dağıtabileceğim bir ortam ya da bir arkadaşımda yok öyle boş duvarlar bana bakıyor bende boş duvarlara bakıyorum tüm günümüz böyle geçip gidiyor hayatı yakalayamıyorum

yenibir

dani2711 haklısın bazen insan bir ses bir destek arıyo benim desteğim de vardı ben istemedim yalnız büyütmek istedim.çünkü kafam kimse olmadan daha rahat kimsenin işime müdahale etmesini istemiyorum diye ? hepimiz farklıyız ama aynı yollardan geçiyoruz sadece biraz zaman lazım kendimize vakit ayırmak için 😊

ss_um_

Bebeğim olmadan önce çok mutsuzdum. Hayatım çok kötüydü gidecek hiçbir yerim yoktu eşim eve çok geç geliyor. Tüm gün yalnızdım. Şimdi sıkılınca bebeğimi bebek arabasına koyup yürüyüşe çıkıyorum az daha büyüsün kafeye de götürücem eline oyuncak vericem bende kahvemi içicem. Eski hayatımın da güzel tarafları vardı ben çok bakımlı ve temizlik hastası bi kadınım, değişik yemekler tatlılar yapardım, kitap okur film izlerdim şuan hepsi aksıyor bıyıklarımı bile alamadım kaç gündür. Ama bunları değil olumlu taraflarını düşünüyorum. Mesela eşle gezme tatil olayı bizde neredeyse yoktu hep iş hep iş şimdi bebeğim yüzünden tatile gidemedik bayramda en azından iyi bi sebepten gidemedik diyorum 😂 ben hiç özlemiyorum kısacası zaten o günler tekrar gelecek büyüyecekler ama tekrar yenidoğan olmayacak tekrar emziğini düşürünce sinirlenip ağlayan bebekliğine dönmeyecek.

dani2711

ss_um_ anlıyorum sizi sanırım bebeğiniz yenidoğan🫠 başta bana zordu evet ama ayaklandıkça ne yaşıyorum ben diye bir anda dank etti yenidoğan döneminde bende bebek arabasına koyup gezip tozuyordum hatta hep böyle olacak hep uyuyacak sadece emip azıcık oyalanacak oyuncaklarıyla oynayacak hiç yorulmayacağım sanıyordum ama büyüdükçe öyle olmuyor bebek arabasında durmuyor eline oyuncak veriyoruz atıyor yemek yedirmek zaten hak getire her yere ağzından çıkarıp atıyor önüne koyuyoruz fırlatıyor şuan oğlumu bebek arabasına koyup gezdirmeye çalışsam sanki işkence yapıyormuşum gibi kıçını başını ordan oraya atmaya çalışıyor 🤣 velhasıl kelam şuan ki dönemi gerçekten iyi değerlendirin kahve içebiliyorsanız bol bol keyif yapın benim oturmayı bırakın afedersiniz tuvalete gitmek bile lüksüm oldu😂

dani2711

istanbul12 yaa çok teşekkür ederim canımm öpüyorum çokkk😍 moral oldu vallahi♥️ inşallah o günleri görelim🤲

dani2711

incirreceli_06 ay anneler hep böyle sanırım🤣 çevremdeki herkes ay dur ne yorulması daha 24 yaşındasın diyor ama alooooo benim 1 yaş bebem var kıçımı koltuğa koysam dünya yıkılıyor 2 dakika sessiz kalsa anlıyorum ki ya bir yeri karıştırıyor ya da birşeyleri yerlere döküyor😂

ss_um_

dani2711 evet yenidoğan, haklısınız büyüdükçe dediklerim zorlaşıyor ama benim için hayatımın çok kötü bi döneminde geldi bana bebeğim. O yüzden aksini düşünür müyüm bilmiyorum. Zaman zaman bunaldığım ağladığım oluyor tabiki ama o doğmadan önce saçma sapan insanlara ağlıyordum eşimle tartışınca ağlıyordum günlük hayat problemlerini kafama takıyordum. Şimdi artık ağladığım şeyler bile değişti. Sizin bu düşüncelerinizin de geçici olduğuna eminim. Güzel günlerde büyütün miniğinizi 🌸💗

incirreceli_06

dani2711 😂

dani2711

ss_um_ teşekkür ederim sizde sağlıkla büyütün miniğinizi♥️

dani2711

yenibir öyle gerçekten 🥹inşallah tekrar kendimizi harika hissederiz

UrbanMom

dani2711 bizimde tatil olayi bitti gibi ama cocuk bir kısmı. Cocuga bakacak kimse olmadığı için mecbur isten çıktım. Üstelik kiraciyiz mecbur bir şeylerden kıstık yoksa her iznimizde muhakkak tatil yapardık cocuk 3 yasinda sadece 1 kere tatile gidebildik o da doğum sonrası rapor paramla ve lohusaligim zor geçtiği için kafa dağıtmak için gittik. Onun dışında cocuk büyüdükçe kısmen daha kolay oluyor gezip tozmak. Simdi biz evde dursak oglan başlıyor disari cikalim sıkıldım diye. Bakıma gelirsek esim erken uyuyor oğlanı da erken yatırırım gece ben otururum gece vakti bakim yapıyordum hazir herkes uyuyor rahat rahat yapayim dedim o şansım var gercekten annelik zor ama büyüdükçe biraz daha kendinize vakit açılıyor

dani2711

UrbanMom ay inşallah 🥹

Sonraki Sayfa »