İçimi dökmek istedim

aslielam

Kimse beni anlamıyor.. yalnızlıktan kafayı yemek üzereyim. Bir tane bebeğim var desteksiz büyütüyorum. Sürekli evdeyim ve arkadaşım hiç yok. Eşim az önce arkadaşıyla görüşmek için dışarı çıktı ama kavga ettik kapıyı çarparak çıktı. Gün içinde zaten yalnızım bir de onun dışarı çıkıp arkadaşıyla görüşmesine içerledim. Şuan bebeğim kucağımda uyutmaya çalışıyorum. Bebeğim pişpiş sesiyle ve salonda park yatakta uyuyor uyuduğu zaman tv açamıyoruz yani. Yani uyuduğunda bizim evde hayat bitiyor bana hiçbir sosyal aktivite kalmıyor sabah kalk, akşama kadar evde çocukla ilgilen akşam da uyuduğunda sen de onunla birlikte uyu, çocuğumun varlığına bin şükür ama ot gibi yaşıyorum. Eşim gün içerisinde çalışıyor akşam çocuk uyuduğunda bilgisayarda işleri olduğu için yatmadan bir iki saat çalışır sonrasında yatar uyur. Yani evde de çalışıyor kendi işi olduğu için. Tamam bizim için çalışıyor anlıyorum ama evde de eline bilgisayarı alıyor yetişmediği için. Sadece pazar günleri dışarıda geziyoruz çünkü sadece pazar günü bütün gün evde oluyor. Ben de o gün temizlik mi yapsam evi mi toplasam bir sürü şey geçiriyorum aklımdan ama dışarı çıkmayı seçiyorum hep. Kayınvalidem görümcemin oğluna bakıyor yakınlarda ama bana bir hafta sonu bile demedi ki ver bakayım birkaç saat git kafanı dağıt diye. Eşim bir kere annesine çocuğa bir iki saat bak da biz dışarı çıkalım demişti onu da bebek arabasına atın gezin işte dedi. Ben o günden sonra anladım kendi annemin değerini.. benim kendi annem yanımda olsaydı seve seve bakardı ve her şeyden önce beni görürdü ihtiyacım olduğunu anlardı. Annem başka şehirde yaşıyor bu arada. Çok içim dolu çook. Bu durumdan dolayı sürekli eşime içerliyorum. Ama başka kimsem yok burada içerleyebileceğim. Herkes bir yerlere çocuğunu bırakıp gidebiliyor görüyorum çevremde ama ben bırakamıyorum. Kimse beni anlamıyor diye nefes alamıyorum. Sürekli ağlamak geliyor içimden bunları yazarken de ağlıyorum. Yanımda olmayanlara karşı bir duvar ördüm artık eskisi gibi değilim ve kim kimin yanında bunu çok iyi anladım ben. Allahım bana güç kuvvet sabır versin de bebeğimi sağlıkla büyütebileyim hep böyle dua ediyorum. İçimi buraya dökmek istedim yazarak atmak istedim.

sudenaz0

aslielam bebeğiniz ne kadarlık, eşiniz saat kaçta geliyor işten

aaaaa9698

aslielam seni çok iyi anlıyorum bede senin gibi desteksiz tek başına büyütüyorum çocuğumu ve burdada çok çevrem yok ben bebeğim uyuduğunda telefondan bile olsa birşeyler izleyip kafamı dağıtıyorum ama eşinide biraz anlaman lazım çünkü onunda kafa dağıtmay ihtiyacı vardır belki bide nerde oturuyorsunuz acaba

zbzbz

aslielam elinizde olan nimete odaklanın şu anda uyuduğunda kitap okuyabilir müzik dinleyebilirsiniz onunla parka çıkıp parkta arkadaş olabilirsiniz bi komşunuzu kahveye çağırabilirsiniz eşinizle aranızı iyi tutup en azından mutlu bir evliliğim var diyebilirsiniz

kiraz0

aslielam seni çok iyi anlıyorum anlayan arkadaşlarda vardır ama geçici bir süreç ben kendimi o şekilde avutuyor um bir çoçugumla beraber gezicem diye

aslielam

sudenaz0 bebeğim 11 aylık

aslielam

aaaaa9698 onları ben de yapıyorum ama yetmiyor stres üzerimden gitmiyor sinirleniyorum ters cevap veriyorum istemsiz oluyor ve buna da üzülüyorum sonra ağlıyorum. İstanbul’da yaşıyoruz

aaaaa9698

aslielam bende İstanbulun neresinde oturuyorsunuz yakınsak iletişim kurabiliriz siye dedim bende öyleyim bazen bende elime eşime sarıyorum ama yapacak birey yok gerçekten zor oluyor ama kabul edice yada alışcaz

aslielam

zbzbz haklısınız tabi ama doğumdan sonraki süreçte hayatım bir anda değişti annemler İstanbulda oturuyorlardı başka şehire taşındılar bu benim dönüm noktam oldu. Taşınmamış olsalardı daha farklı olurdu her şey bunu hep düşünüyorum. Benim en yakın arkadaşım annemdi çünkü.

1arasss

Aynı ben 🥲 o kadar doluyum ki bizde kavga ediyoruz dayanamıyorum bende

aslielam

kiraz0 inşallah ben de ağladıktan sonra hep böyle avutuyorum kendimi, çocuklarımızı sağlıkla büyütelim

zbzbz

aslielam senin yaşadıklarının aynılarını yaşadım ama şu an düşünüyorum da çok özgğr zamanlardı keşke anneliğime daha çok odaklansaydım tadını çıkarsaydım diyorum ikinci. Çocukta anladım anneliğin tadını

balkizlar

aslielam çocuğu alın kendiniz çıkın parka gidin orda arkadaş edinirsiniz..

aslielam

balkizlar inanın bu süreçte çok içime kapandım içimden hiçbir şey gelmiyor ama ihtiyacım da var hava soğuk diye çıkarmıyordum. Hafta sonu eşimle çıkıyorduk

essimay

aslielam bebeğinizi farklı odada uyutsanız o uyuyunca biraz tv izlersiniz . Bende uzaktayım ailemden bulundugum yerde sıkı arkadasım yok zaten komşu hiç yok iki yıl olacak taşınalı merhaba merhaba diyoruz kimse nasılsın demez . Bende eşime sarıyorum şimdi bayram nedeniyle önden geldim ailemin yanına biraz nefes almak için belki sizde öyle yapsanız iyi gelir değişiklik olur . En önemlisi de bu günlerin geçici olduğunu kabullenmek galiba ben bebeğim büyüse parka gitmekten anlasa falan diye kendimi sakinleştirmeye çalışıyorum artık

aslielam

essimay odasında uyutmayı çok denedim her seferinde uyandı ama cesaret edip alıştırmam gerekiyor artık biraz dişimi daha sıkıcam mecbur. Benim bebeğim çıt sesine uyanır ve sık sık uyanan bir bebek piş piş gece boyu açık bu alışkanlığı da kırmam gerekiyor işte gücümü toplamam lazım..

balkizlar

aslielam her gün dışarı çıkmalı çocuk.. size de iyi gelir.. günde 15 dk ile başlayın zorlayın kendinizi

essimay

aslielam evet dediğiniz gibi gücünüzü toplayıp odasında uyutmayı başarırsanız sizede alan açılır. Annelik zor desteksiz çocuk büyütmek daha zor her zaman toz pembe olmuyor ama bu günlerin geçici oldugunu düşünün hep zaman geçiyor büyüyorlar

Suklumaga

aslielam benden sana tavsiye kendi başına ve bebeğinle vakit geçir uyuduğunda film izle hem yemek yap mesela ama insan arama vala pişman ediyırlar bende sıkılıyordum arkadaş edineyim dedim bin pişman oldum sonra evimde bebğimle olmaya bin şükür ettim parka felan git

aslielam

Suklumaga Allah hayırlı ve iyi insanlar çıkarsın karşımıza ben hep böyle dua ediyorum 🤲

Sevinizz_

aslielam merhaba durumunuz çok normal ben parka çıkmaya korkardım korkularım vardı sonra bi alıştım tesettürlüyüm başıma attım Yemen’imi çıktım parka ve arkadaş da edindim inan küçük bebekle daha kolay hatta tek çocuksa şuan iki çocukla güzel hazırlanıyorum durmaları için önlerine her şeyi döküyorum sonra ilk büyük oğlumu sonra küçük oğlumu hazırlıyorum kendimi iyi hissetmeden çıkmıyorum ev işine düşkün değilseniz her gün iki günde bir parka çıkın değişik parklara gidin çok zor yalnız kalmak yalnız hissedilmek ama unutma biz anne olarak çok çok çok güçlüyüz iki çocukla hayata tutunan ben diyorum sana 🤗

aslielam

Sevinizz_

Sevinizz_ deneyeceğim çok teşekkür ederim Allah evlatlarınızı size bağışlasın

aslielam

balkizlar deneyeceğim bundan sonra havalar ısınıyor teşekkür ederim

mrscakir

aslielam neden kendinizi eve kapatıyorsunuz ki. Size destek olmayanlara inat bence alın bebeğinizi çıkın dışarıya her gün yarım saat sizede bebeğinize de çok iyi gelir emin olun. Yakınlarda park varsa gidin hem orda belki annelerle arkadaş olursunuz, arkadaş olmasanız bile iki muhabbet eder açılırsınız. Benim kızım 15 aylık evet eşim istediğim de müsait olur ama ben her zaman eşimi beklemem 15 aydır yaz kış demeden sürekli çıkarız. Ya parka gideriz, ya caddede turlarız, yani yapacak bir şey buluruz. Bence kimseden bir şey bekleyip kendinizi eve kapatmayın. İmkanları siz kendinize sunmazsanız kimse size sunmazzzz.

aslielam

mrscakir haklısınız inanın bunları bana kimse söylemiyor çünkü kendimi çok kapattım içime döndüm artık kırmam gerekiyor

Sonraki Sayfa »