cizgilidefter O kadar zor bir bebeğim var ki aşırı temas bağımlısı ve meme düşkünü. İlk haftalar kabus gibiydi, yenidoğan uyur derlerdi ama benim ki hiç uyumadı. Bir de ilk bebeğim hiçbir şey bilmiyorum. Desteğim biraz olsa da yardım istemeyi pek seven biri değilim. Akşama kadar koltuğun köşesinde aç bir şekilde ağlayarak emzirdiğimi bilirim, gece gündüz mememden ayrılmazdı, uyuduğunda yatağına koyduğum gibi gözlerini açardı kucağımda uyurdu sadece. Şu an 3 ayı bitirdik hala teması çok seviyor memede de çok durmak istese de çocuğun dilini çözdükçe biraz da büyüdükçe her şey kolaylaşıyor. Kendimi aç bırakmaktansa onunla bir şeyleri yapabilmeyi öğrendim hala da öğreniyorum. Büyüdükçe daha zorlaşıyor bunlar iyi günlerin diyen kimseye de inanma, sen bebeğini tanıdıkça o da büyüdükçe her şey daha kolay olacak. Bir de hala lohusasın, hayatım bir daha asla eskisi gibi olmayacak düşüncesi beni lohusalıkta en çok bitiren şey olmuştu. Şimdi hiç öyle düşünmüyorum bebeğimle her şeyi yapmaya çalışıyorum ben ona o da bana alışıyor, inan hepsi geçiyor