5 yaşında bir kızım var . O kadar yoruldum ki . Canı sağolsun onu çok seviyorum ama bunu yazarken bile kendimi çok yorgun , bitkin hissediyorum. Çok inatçı , agresif , takıntılı daha bir sürü şey . 5 yaşında bu davranışlar normal mi gerçekten bilmiyorum. Benim 5 yaştan beklentilerim mi çok fazla yoksa . İstenmeyen davranışları 2-3 yaşında olsa kabul görecek bende ama 5 yaş çocuğu böyle davranmamalı bence. Her çocuk farklı hepsi kendi özgü eyvallah ama bilmiyorum gerçekten çok yorucu . Davranışlarına örnek vereyim .Biz ne söylersek tersini yapar ve karşı çıkar . Asla ikna edemeyiz bir konuda . Vurma davranışı var sinirlenince vuruyor ne yaparsak vazgeçiremedik .Yemeğini yemiyor , kendi öz bakımını reddediyor yapamadığından değil hepsini çok güzel yapabiliyor ama inatla siz yapacaksınız diyor. Yapmayın diyeceksiniz ama o kadar manipüle ediyor ki bizi bir süre sonra gerçekten dayanamıyoruz artık. Sadece babası ve bana karşı böyle babannesi , öğretmeni vs dışarıdaki kişilere karşı gayette itaatkar . Asla sözlerinden çıkmaz ama bize de dünyayı dar eder . Sanki o ebeveyn biz çocuğuz o derece eziyor bizi . Ceza- ödül Her şeyi de deniyoruz yok yok yok hiçbir düzelme yok. Sadece ciddi anlamda kızdığımda , gözlerimden ateş çıkarcasına ancak o zaman davranışlarında düzelme oluyor .Bu sefer de kızdığım için üzülüyorum. Kardeşi var 5 aylık çok sakin bir bebek acaba ondan sonra mı daha çok gözümüze batmaya başladı diyorum ama yok kardeşi yokken de canımıza okuyordu . O doğdu diye ben kendimden vazgeçmiştim . Yaptıklarımı saysam severek yaptım . Ben o mutlu bir çocukluk yaşasın diye çok uğraştım ama her şey ters tepti aksine hiç mutlu olmayan , agresif bir çocuğa dönüştü .