Merhabalar, bebeğim 3,5 aylık oldu. Bebeğim 15 günlükten beri sürekli kucağımda uyuyor, yatırınca uyanıyordu, bu yüzden gece gündüz hep kucağımda uyuttum. Çevremdekiler yapma kucağa alışır dedi ama sadece kucağımda uyuduğu için o zamanlar işime öyle geliyordu bebeğim yeterki uyusun diyordum ama geldiğimiz noktada bende psikoloji falan kalmadı, sürekli keşke derken buluyorum kendimi, çevremdekiler haklıymış diyorum, aşırı zorlanıyorum sanki bir şeyleri hep yanlış yapıyormuşum gibi hissediyorum. İlk zamanlar yüzüstü yatabildiğini keşfettim gündüz o şekilde yatırdım ama sonra onu da yapma çok zararlı diyenler oldu vazgeçtim, şimdi yüzüstü yatırırken de uyanıyor…ya da ben beceremiyorum… Instagramda bebeler saat aralığını aşmadan kendi beşiğinde uyuyor, pusette uyuyor, araba yolculuğunu seviyor ama benim kızım asla durmuyor. Gündüz uykularımız hala kucakta, gece ise yeni yeni yatağa geçti sayılır ama bu seferde elimi tutarak uyuyor, gece sürekli yenidoğan gibi iki saatte bazen saatte bir uyanıyor. Akşam uykusuna 8e doğru geçiriyorum ama yatağa yattığı anda uyandığı için inanın 8 kere uyutmayı denemişliğim var en sonunda kızım kendi pes ediyor galiba, yatağa yatırıp uyutmam nerdeyse 12yi buluyor. Çok üzülüyorum 12de uyuyan bebek mi olur, sabah da erken kalkıyor, zaten ben uyumak nedir unuttum, çok yorgun hissediyorum, önceden geleceğe dair umudum vardı büyüyünce düzelecek diye ama burda hala kucakta uyuyan bebekler olduğu başlıklar okuyorum. Bunun çaresi yok mu? Üstelik uykuya zor geçiyoruz 45 dk bir saat uğraşıyorum ağlıyor sürekli, artık ağlama sesinden bıktım. Hava güzel olunca dışarı çıkalım diyorum pusette basıyor çığlığı, eve nasıl döneceğimi şaşırıyorum, nadiren şansım varsa bazen uyuyor dışarda. Hele araba yolculuklarında arkada savaş içindeyiz. Kucakta uyuduğu için de misafirliğe gitme gelme durumu imkansız gibi bi şey oldu, misafir meraklısı değilim ama arkadaşlarımı görmeyi vakit geçirmeyi özledim, sosyal desteğe ihtiyacım var, kızımla eve hapismişiz gibi hissediyorum. Eşim yardımcı olmaya çalışıyor geceleri onun sayesinde direnip yatağa koyuyoruz(yatakta da elimi tutmaya alıştı) ama gündüz tekim ve tek başıma uyut-yatağa koy-uyansın-tekrar uyut kısır döngüsünü yaşamaya enerjim yok. Bi yakınım az kaldı dönmeyi öğrenince kucağında uyumak istemeyecek artık dedi ama nasıl olur bilmiyorum, doğru mu onu da bilmiyorum. Sosyal medyada uyuyan bebeler görünce çok özeniyorum, nasip olur mu ki? Motivasyona ihtiyacım var sevgili anneler… benim gibi kucakta uyuyan sonra yatağa alıştırdığınız bebeleriniz var mı?
Çok uzun yazdım ama üşenmeden okursanız sevinirim… yorumlarınızı bekliyorum