Merhabalar. Bebegim 14 aylık erkek. Doğdu doğalı sürekli konuşurum. Her şeyi anlatırım . Ekran sıfır . Konuşmaktan yorulurum bazı günler.( son yıllarda çocuklarda özellikle dil gelisiminde erkek bebeklerde gecikmeleri hep duyduğum icin ekstra hassas davrandım ) .kitap rutinimizdir okuruz inceleriz. Cocuk sarkıları, parmak oyunları hem dinler hem ben söylerim. Babası da keza ilgili. Ancak geldiğimiz noktada baba, mama, gel, gitti, birkac anlamsız ses dışında bir sey yok. Bunları da canı isteyince yerli yersiz söylüyor. Doktorlara göre belki anlamlı bile degildir bu kelimeler. Algı cok iyi. Komutları yerine getirir. Söylediklermizi anlar. Alkıs baybay çak yapma vücut bölümlerini gosterme gibi
Pek cok şeyi yapar. Ama ben konuşma meselsine kelime meselsine taktikca olmuyor sanki. Her şeyi ıhlayarak yaptırmaya çalısıyor. İşaretle sürekli bir şeyler istiyor. Tane tane kelimeye döküyorum yok olmuyor. Sosyal medyada buraya bakıyorum masallah herkesin bebegi mi bülbül? Tek dezavantajımız gurbette yalnız büyüyor. Pek akran da görmüyor . Hemen hemen hergn disari çıkarıp her seyi ama her seyi tana tane kısa cumlelerle anlatıyorum ama her seyi anladigi halde ifadesel dil yok. Var mı benim gibi olaan ya da benim gibi olup biranda acıldı diyen? Cok kafaya takıyorum artık.