stella123 o kadar doğru ki, gerçekten sizi çok iyi anlıyorum, bence çoçuj düşünmeden ben bu sorumluluğu ala bilirmiyim diye çok düşünmek lazim, uykusuzluğa, türlü türlü zorluklara ayak uydurup hem kendi psikolojimi hem bebeğimin psikoljsni bozmadan bu işi yürüte bilormiyim, lütfen çok iyi düşünün, sizi uykusuzluk zorluyor mesela beni en çok zorluyan kaygili durumum, yemedi içmedi kilo almadi, ayina uygun becerileri gelişnedi acaba hep bir sorunmu var bebeğimn her haraketini inceler olmam, bu durumlar beni o kadar yorduki o kadar tükendimki, eşimle özel hiç bir şeyimiz kalmadi, zaten cinsel hayat bitdi, bir de sosyal hayatda bitdi, çantamı belime takip istediğim ulkeye istedğm zaman giden bir kizdim şimdi tuvalate bile gidemiyorum , ağlıyor mzi mizlanyror, tek basima buyutuyorum , ay ekran vermeyim tüm gün onla vakit gecrym, sıkılmasın , tüm gün beynimde bebeğim var, allah tüm bebeklere sağlık annelere de sabr versin , bebek çoçuk isleri zor ve psikolji kaldrnlar yapsin lütfen, ben de bebeğimi çok istedim olsun istedim ama hazr değilmişim, bir de lütfen bebek yaomadan şunu düşünün bebeöime ne olursa oısun baka bilickmym omna tüm ömrümü vere biıecekmym? Çok onemli bu sorular