nededinsen_ 8 buçuk aylık kızım ve o başkasına gidince ağlama hissini bir kere yaşadım arkadaşımda bir daha yaşamadım. Kp özellikle şirinlik yapar gezdirir o geldi mi veya oraya gittik mi beni ne arar ne ister bensiz gayet durur. Hatta kucağında gel dedim gelmedi umrunda bile değil. “ Emmediği için sana bağlı değil, herkes süt annesi gibi oldu( herkes iciriyor ya mamasını), sevgimden benim bile sütüm gelecek, anasıyla bir işi yok bunun” bunları da duyunca kızımın karşında bile sen beni sevmiyorsun diye oturup ağlıyorum. Ağlayınca bile al annesi ağladı diyen yok mesela kendimi asla anne gibi hissetmiyorum. Etraftan çok etkilenen bir yapım var ve kolay kolay aşamayan. Bir sürü farklı insandan neler duydum anlayacağınız. Sırf bir defa daha bu şekilde olacak diye olursa diye çocuk istemiyorum. Ki çok level atlattım anne olabilmek için olmayınca olmuyor. Bebeğim çok hareketli, iletişimi güçlü, meraklı, sosyal bundan mı bilmiyorum ama bazen kafayı yiyecek gibi oluyorum…