3 aylık bir bebeğim var. Meme ucum olmadığı için ilk doğduğunda çok zorlandım kimse bana doğru dürüst yardımcı olmadı. Abim bile bu çocuk aç dedi tutmuyor diyemedim. Çoğu zaman emzirirken ağladım bile. Bu zorlu 2 haftanın sonunda hafif hafif tutup emmeye başladı öncesinde sağıp enjektörle veriyordum. Şu anda 3 aylık gayet iyi tutuyor emiyor ama ben o 2-3 hafta yaşadıklarımdan sonra emzirmeden soğudum. Bir de eşim sürekli acıktı diyor bana veriyor işim var 5 dk bebekle ilgilenecek bende süt yok diyor bana veriyor hatta bazen kucakta yürürken uyumak istiyor bana aç acaba ondan mı uyumuyor diyor. Artık bu konuda sınırıma geldim. Emzirmek istemiyorum, emzireceğim zaman ağlamak istiyorum. Bir kere memeyi almadı biberonla verdim sağıp belki tekrar memeye dönmez biberonla sağar veririm dedim ama memeye de döndü. Bir de böbrek genişlemesi olduğu için sürekli hastaneye gidiyoruz sabahtan akşama kadar sürüyor ve iğrenç pis emzirme odalarında herkesle iç içe emzirmek istemiyorum ben mahremiyete önem veren biriyim. Emzirmekten o kadar soğuttular ki artık emeceği zaman moralim çok bozuluyor. Lütfen beni yargılamayın ne yaşadığımı bir ben bir Allah biliyor. Hiç arkadaşım falan da yok derdimi anlatacağım.