Kızlar, şu an ücretsiz izindeyim. Bebeğim 14 aylık. Yaklaşık 10 ay sonra işe başlamam gerekecek. Gurbetteyim; ailelerimiz Türkiye’nin diğer ucunda, çok uzaktalar. Burada tanıdığım kimse yok. Farklı kültürler derken, komşularımla da daha yeni yeni tanışmaya başladım. İki senedir bu binada oturuyorum ama öyle çok güvendiğim bir insan yok.
Binamızdaki bir teyzenin yaklaşık on yıldır profesyonel olarak çocuk bakımıyla ilgilendiğini duydum. Bakıcı sayfalarından da referanslı bir bakıcı bulabilirim. Çocuğumun kendi evimde bakılmasını isterim; ücretini de buna göre veririm. Böylece çocuğun düzeni bozulmamış olur.
Ama bir yandan da kreşte akranlarıyla sosyalleşmesi, sürekli etkinlikler yapılması gibi avantajlar var. Mesela kreşte ekran yok; evde bakılırken bakıcı ekran verebilir diye korkuyorum. Günün büyük bir kısmında işte olacağım, çoğunlukla bakıcıyla vakit geçirip ona bağlanıp onun öğrettikleriye yetinecek ama kendi evimizde olacağı için düzeni de bozulmayacak . Kreş daha güvenli hissetiriyor bi de burada iki yaş kabul eden kreşler de var, tuvalet eğitimi şartı olmadan.
Kızım daha 14 aylık ama şimdiden kara kara düşünüyorum. Siz olsanız ne yapardınız?