Annelik ve çalışma hayatı

sevdapk

8 buçuk aylık bebeğim var haftanın 5 günü çalışıyorum.8-4 saatleri arasında bebeğimden ayrıyım. Akşamları ve haftasonu birlikteyiz. İlgileniyorum ama hafta içi kendimi hep suçlu hissediyorum. İçim hiç rahat değil. Kaygılı biriyim zaten gelişimini olumsu etkiliyor diye stres yapıyorum. Yorgunluk yetişememe çabası. Benim gibi olan var mı? Nasıl yürütüyorsunuz süreci

Kaardelen

sevdapk yani ben çalışmıyorum süreç nasıl olur hiçbir fikrim yok ama içten gelerek sadece şunu söyleyebilirim çalışıyor olsaydım eğer çok zorda değilsem bebeğimi biraz büyütür ondan sonra işime başlardım. Çünkü gerçekten ben çalışan bir annenin evladıyım ve küçüklüğümü hatırlıyorum annemi hep eksik hayal ediyorum mesela. Beni anneannem büyütmüş, ve düşünce olarak hep onu hatırlarım. Annemi de çok seviyorum benim için her şeyi yapmış bir kadın ama çalışmak zorlu bir süreç. Kısacası eğer çalışmak zorundaysanız Yapabileceğiniz tek şey onunla daha çok ilgilenmek, daha çok zaman geçirmek. Onun haricinde vicdan yapmanız bile çok güzel bir şey. Ama zaten okuduğum kadarıyla Yeterince ilgilenmeye çalışan bir annesiniz o yüzden üzülmeyin ama dediğim gibi.🫶

kubraa006

sevdapk bebeğim 8,5 aylıkken başladım işe şimdi 18,5 aylık ben yokken babası bakıyor beraber olduğumuz zamanları verimli geçirmeye çalışıyoruz onun için çalışıyorum diyerek kendimi teselli ediyorum ona istediğim her şeyi alabilmek geleceğine yatırım yapmak beni motive ediyor

karan3535

sevdapk benim kuzen aynı şekilde. Onu ve çocuğunun halini gördüğüm için asla çalışmam dedim okula gidene kadar kendim bakacağım. Çocuk için 3 4 kişinin elinde büyümek çok zor herkes kendine göre bişey öğretiyor veya öğretmiyor en basiti yiğenim 6 yaşında 1. Sınıfa başladı bu sene hala kendi yemeğini yiyemiyor. Obez oldu anane babane de büyümekten. Tuvalete tek gitmiyor kaç sene kreşe gitmesine rağmen hala düzgün konuşmuyor bebek gibi konuşuyor saf bi çocuk oldu. Okula uyum sağlayamıyor dışlanıyor arkadaşları tarafından. Bunlar hep otorite olmamasından ve bakanların bir olup aynı şeyi öğretmemesinden kaynaklı

ciray

sevdapk ben çalışıyorum. Her çalışma postuna da yazıyorum. Bebeğim 5 aylıkken başladım , ihtiyacım yoktu, devlet memuruyum, kendi isteğim ile başladım çünkü ev yaşamını psikolojik olarak kaldıramadım. İş benim için üretme, sosyalleşme, bağımsızlık, ekonomik güç. Bir de çalışmaya çok alışığım, evde kendimi yetersiz hissediyorum. O nedenle hiç pişman değilim. Evladımla da şu anda daha iyiyim çünkü evde olduğum sürece mutsuz ve sinirli bir annesi vardı, şu anda mutlu ve onunla her anını çok verimli geçiren bir annesi var. Zor mu çok daha zor ama benim açımdan çok daha iyi. Planlı bir şekilde vakit geçirdikten sonra bence sorun olacak bir durum görmüyorum. Sonuçta 7/24 evde olsanızda istediğiniz faydayı sağlayamayabilirsiniz. Canınızı sıkmayın, siz nasıl mutlu ve huzurluysanız bebeğiniz de o derece mutlu ve huzurlu olacaktır. Sürece de zaman geçtikçe alışacaksınız, endişe etmeyin.

sevdapk

Kaardelen çalışmak zorunda değilim, ama yıllarca okudum emek verdim çalışıp devam edebilirim diye düşündüm. Yaşadığım ekstra zorluklar pek umrumda değil ama bebeğim olduktan sonra onu bırakmak yanında olamamak ağır bir yük oluyor. Geçici bir psikoloji mi yoksa hep mi böyle olacak bilmiyorum zorlu bir süreç ve kendimi tercih yapmam gerekiyormuş gibi hissediyorum

sevdapk

kubraa006 orası öyle tabiki 2 ay oldu ben işe döneli hala alışamadım.

sevdapk

karan3535 yaa umarım telafi edebilir çocuğu. Bilmiyorum zor kararlar

Gzdzeynep

karan3535 sizinki çocuktan kaynaklı bir talihsizlik olmuş. Ben de kızım 5 aylıkken tam gün sabah 9-akşam 6 çalıştım eve varışım saat 8 i buluyordu çocuk 12 saat beni görmüyordu. İki yaşına kadar annem baktı 2 yaşından sonra tam gün kreşe başladı. Konuşması hep düzgün ve yaşıtlarından öndeydi sosyal ilişkileri aşırı iyi bütün arkadaşları kızımla oynamak için yarışıyor resmen hepsi kızımı istiyor yanında. Tuvalete kendi gidiyor poposunu bile kendi yıkıyor üstünü başını kendi giyiyor ve yemeğini de 2 yaşından beri kendi yiyor. Biraz çocuğun mizacına göre değişiyor bence bunun çalışan anneyle büyümekle alakalı olduğunu düşünmüyorum benim kızımı anlattım yukarıda.

karan3535

sevdapk edemeyecek çünkü uyarı da kabule etmeyip alınıyorlar anane babane yedirip kilo aldırdıkça iyi baktığını sanan eski kafalar bırakın kendi yesin diyorum döküntüsünü mü toplucam ben yedirirm oluyor.bişey denmiyor küsüyorlar böyle devam edecek ve ergenlikte daha beter olacak malesef. Anneside mecburen bişey diyemiyor yoksa otur kendin bak diyecekler işi bırakmak istemiyor ama bi iş için çocuğun hayatı kaydı haberi yok yani diyeceğim o ki bi çocuğa annesinden iyi kimse bakamaz şahsen benim düşüncem eğer gerçekten bir maddi ihtiyaç yoksa en azından kreşe gidene kadar anne bakmalı

sevdapk

ciray evet tabiki ama bi bebeğin en çok ihtiyaç duyduğu kişi annesidir. Nasıl ilerleyecek bilmiyorum bizim sürecimiz

ciray

sevdapk biz babasıyla bakıyoruz. İki ebeveyn olduğu için sorumluluğu da ikimizde. Ben annesi olarak elimden geleni, babası da baba olarak elinden geleni yapıyor, sürecimiz çok güzel ilerliyor çok şükür. Ama siz bu şekilde düşünüp, kendinize vicdani yük oluşturacaksınız çalışmama seçeneğini elbette düşünebilirsiniz. Ama çalışmak zorundaysanız o zaman düşünmeniz gereken birçok çocuk çalışan bir anne babaya sahip ve çoğu da iyi şartlarda yaşayıp, gayet kendini ifade edebilen çocuklar olarak hayatlarına devam ediyor. Sevgi verebilen zaten çalışsa da veriyor, sevgi veremeyen de evinde otursa da veremiyor. Bunun kıstası çalışmak ya da çalışmamak değil.

Rwerdst

sevdapk oğlunun 29 aylık ben işe döneli 1 ay oldu. Hala öyle hissediyorum. Oğlum kreşe gidiyor. Bu arada yukarıda dedikleri gibi çoğu şeyi kendi yapıyor. Kendi yemek yemeyi biliyor. Tuvalete falan destekle gitse bile kendini (ne kadar temiz olmasada) temizlemeye çalışıyor. Çabasını takdir ettik biz her zaman. Aile tutumu çok önemli. 5 6 kişi bakıyor ama bu tarz öz bakım becelerini bu yaşta elbet biliyor. 4 te eve gelip güzelce ilgileniyorsanız problem yok canım. Sıkıntı yapma hiç❤️ ben bile bazen şüpheye düşüyorum ama oğlumdaki gelişimi görünce üzülmekten vazgeçiyorum valla 🙈

merverol28

sevdapk benim bebeğim de 9 aylık yakında çalışmaya başlayacağım aynı kaygıları taşıyorum 🥹 anneannesi bakacak gözüm arkada değil ama çok özleyeceğim ve vicdan azabı çekeceğim gibi geliyor 🥲 ama gelişim konusunda çok araştırma yaptım, araştırmalar gelişimsel olarak anneanne babaanne tarafından bakılan çocuklarda herhangi bir fark olmadığını söylüyor o konuda içim rahatladı biraz. Hakkımızda hayırlısı olsun biz de onların geleceği için çalışıyoruz 🥲

smnbr

sevdapk
Ben de çalışma hayatını öteledikçe ötelemeye çalışıyorum
İki yaşa yaklaşmak üzere bebem
İki yaş olunca da yarı zamanlı çalışmaya geçmeyi düşünüyorum
Gittiği yere kadar da öyle gitsin
Onun bana en ihtiyacı olduğu dönemler çünkü
Küçük sıkıcı bir yaşamım var ama o mutlu ben mutlu

Marianne

sevdapk 5 aylıkken başladım. Sabah 7.10 çıkıyordum, akşam 17.30 gibi eve geliyordum. Haftanın 4 günü çalıştım, zorlandığım bir süreçti, ama geçti, kızım 5 yaşında şu an. Vicdan azabı çekmeniz de normal, ben o süreç için hala vicdan azabı çekiyorum. Aslında 1 yaşına kadar yine çalışmayabilirmişim, o dönem maddi ihtiyaçlarım vardı, mecburdum yani. Şimdi ikinciyi bekliyorum, 1 yaşına kadar çalışmayacağım, sonrasında offline/online ayarlamayı düşünüyorum, tabi yönetimim kabul ederse. Maddi bir sorunum yok, uzun süre evde kalamıyorum. Kendimi bileli çalışıyorum, mental olarak çöküşe gidiyorum çalışmayınca. Dengeyi tutturduktan sonra sıkıntı olmuyor.

sevdapk

Marianne eve geldiğinizde bebeğinizle nasıl vakit geçiriyordunuz?

Marianne

sevdapk o zaman emen bir bebekti, yaralara emerek keyif yapmayı severdi. Yaklaşık 30-40 dk, sonra yemek yerdik, oyunlar oynardık, akşam sahile yürüyüşe çıkardık, parkta kaydırakta beraber kayar, sallanır, kumla taşla oynayıp eve dönerdik. Gündüzlerini uyuyarak geçirirdi, akşam benimle daha çok vakit geçirmek için 🫠 gece 12-1 gibi anca uyurdu. Sabah beraber uyanır, ben gidince uyku yapar, 10-11 gibi uyanır, 2-3 kadar oynar, sonra 18.00 kadar uyur.

karan3535

Gzdzeynep çocuğun mızacına göre evet değişebilir ama bakan kişinin davranışına göre şekilleniyor 6 yaşında çocuğa hala kendileri yemek yedirmeye kalkıyor anane babane. Eski usul büyütüyoruz diye övünüyorlar tamam terbiyeli yetişiyor ama saf yetişiyor dışarı hayatı eski usul büyütülmeye göre değil şuan ben bundan bahsettim. Eğer çocuğa bakacak kişi bu bilinçte değilse malesef sonuç hüsran oluyor

Gzdzeynep

sevdapk kendinize vicdan yükü yüklemeyin lütfen güvendiğiniz birine emanet edebiliyorsanız bebeğinizi bu çok güzel hem siz çalışıp ekonomik olarak da onun daha iyi şartlarda yaşamasını sağlayacaksınız. Ben de kızım 5 aylıkken tam gün çalışmaya başladım. Annem baktı kızıma. Ve kreşe başladığında diğer çocuklara göre çok daha kolay uyum sağladı onun normali o olduğu için anne baba işe gider çocuk da okula gider ya da ananeye gider. O yüzden üzülmeyin benim kızım şuan 6 yaşında ve mutlu bir çocuk.

Sonraki Sayfa »