Biri bana yardım etsin vallahi çıldırıcağım artık ya 2,5 yaşında oğlum var her şey ama her şey bir kriz uyandığı andan başlıyor yatana kadar. Yemeyeceğim hayır giymeyeceğim istemiyorum ne altını aldırır ne üstünü giydirir ne yer ne içer inadıma gider sürekli ağzı aranır istekleri bitmez her şeyi yemez seçici memnuniyetsiz düşündükçe anlatasım kaçıyor başıma ağrılar giriyor ne zaman bitiyor bu ataklar açıklama yapıyorum anlamıyor hep bir inat açıklama yapmayıp sınır koyuyorum beni takmıyor istediği olana kadar ağlamalar oyun grubuna götürüyordum istemiyor zorla sokuyordum sınıftan içeri . Artık götüremiyorum . Bir sorunu sıkıntısı olan bir çocuk değil konuşması iyidir dikkati algısı açıktır sabahtan akşama kadar araba iş makinaları araçları bayılır tam bir erkek çocuğu anlayacağınız . Aktivite sevmez boyama resim yapma sevmez hamur oynama sevmez anca mıncıklar bırakır makas tutmayı sevmez kalem tutmayı sevmez Karalar bırakır yani her çocuk aynı değil tabiki ama hani insanın seçenekleri az olunca nasıl avutacağını da bilemiyor kitapları çok sever okurum sürekli okuruz ama ince motor gelişiminde eksikliğimizin olduğunu düşünüyorum daha doğrusu isteği hevesi yok öğretmenleriyle konuştuğumda daha küçük olduğunu ve zorlamamam gerektiğini söylüyorlar . Her şeyi geçtim sabrım kalmadı tahammülüm kalmadı kendimi artık bağırırken buluyorum kendi sesimi duymaya bile tahammülüm kalmıyor. Siz gününüzü nasıl geçiriyorsunuz bu dönemde nasıl baş ediyorsunuz bu duygularla