Deletedmom2987 Buradaki okula başlama postlarında hep demişimdir, şimdi de diyorum: Eskiden de okula başlama yaşı 7 ve 7 yaş üzeri değildi. Annem 69 doğumlu, 1975’te okula gitmiş. Yani tam 6 yaşında. Hatta daha erken gitmek istemiş; “Yaşı küçük.” demişler, almamışlar. 6 yaşında almışlar.
Abim 88’li, ben 94’liyim. Abim, ben doğduğum zaman okula başladı. Ben 2000 yılında başladım. Benden 4 yaş küçük kardeşim var. O da 2004 yılında okula başlamıştı.
Şimdi de 66-69 ay arası çocuklar zaten veli isteğine göre gidiyorlar. Böyle giden çocukların sayısı da az. 69-71 aylık çocuklar da dilekçe verip erteletebiliyor. Oğlumun sınıfında bir tane çocuk vardı, Ekim doğumlu olması lazım. Öğretmen, çocuğun annesine “Bir değerlendirelim, olmazsa anaokuluna da gidebilir.” dedi ama çocuk hâlâ devam ediyor.
Artık 72 ile 79 ay arası da RAM raporuyla iptal ettirilebiliyor. Zaten bu RAM raporu da ileride önlerini tıkayacak bir şey değil.
Şimdi, esneklik varmış sanırım. 75 aya kadar isteyen gönderecek, isteyen göndermeyecek. Bu birçok anne için iyi olabilir. Ama ben şöyle düşünüyorum: Önemli olan, çocukları buna hazırlamak. Her zaman bir zorbalık olacak, zorlanma olacak. Bu doğanın kanunu. Bir şekilde çocuklarımızı bu zorluklara hazırlamamız gerekiyor. Burada da aklıma “Ağaç yaşken eğilir.” sözü geliyor. Ne kadar erken sorumluluk verirsek aslında o kadar iyi.
Önemli olan eğitim sisteminin iyileştirilmesi. Sürekli bir sistem değişiyor ve Türkiye’nin eğitim sistemi iyi değil. Yaş değişikliği değil; eğitim sisteminde değişiklik olması lazım. Sürekli bir değişiklik yapıyorlar ama yanlış yerden değişiklik yapıyorlar.