Doğum Sonrası Hisler

eze33

Herkese merhaba, biraz dertleşmek istedim. Uykusuzluktan ölmek üzereyim ama beni anlayacak kimsenin olmadığını farkediyorum ağlamaktan uyuyamıyorum.
Arkadaşlar doğum sonrası tamamen yeni bir hayat inşa etmek çok zorluyor .
Bebeğimi çok seviyorum ama zorlandığım için vicdan azabı çekiyorum. Kendimi suçluyorum bazen uzaklaşıyorum bebeğimden bu sefer yine kızıyorum kendime bebeğim çok masum bu anneyi haketmiyor diye. Kendime bakamıyorum ,vücudum değişti , karnıma bakıyorum çok farklı geliyor aynadaki bana alışamadım.
Eşim sağolsun çok destek oluyor ama onunlada ilişkimiz çalkantılı oldu bebekten sonra. Sanki hiç tahammülüm yok. Sizler nasılsınız benzer hisleri yaşayan ya da yaşamış olan anneler var mı

eze33

eze33 .

sudenaz0

eze33 merhaba bebeğiniz ne kadarlık

bihterziyagil__

eze33
Aynı şeyleri yaşıyoruz

yaseminmetehanahmet

eze33 Ben 2 ay annemgilde kalmama rağmen depresyona girdim malesef kalabalık içinde yalnızlığıma ağladım bebeğime ağladım eşim iş gereği gitmek zorunda kaldı ona ağladım hep ağladım ama geçiyor inan şuan çok şükür 8 aylık şimdi de biraz dinleniyim diye Ağlayacam yani vurma kırma dökme iştahsız bebe ataklar diş daha saymıyorum Allah canlarını sağ etsin bebişini bol bol öp çok hızlı büyüyorlar gerçekten

eze33

sudenaz0
2,5 aylık

eze33

bihterziyagil__ siz nasıl baş ediyorsunuz bebeğiniz kaç aylık

eze33

yaseminmetehanahmet amin sağolun. Atak dönemlerinden ziyade ne bileyim yeni bir yaşam inşa etmek, ona alışmak bilmiyorum sürekli zorlanma hali ve artık dayanamayacağım hissi..akşam üstü bende başlıyor tükenme sabah bugün herşey güzel olacak diye başlıyorum yine aynı

bihterziyagil__

eze33
2,5 aylık baş edemiyoruz çözüm yolunu biz de bulamadık 🥲

yaseminmetehanahmet

eze33 merak etme her anne aynıdır

aydint

eze33 kızım 14 aylık tabiki sabahki enerji mod tahammül olmuyo akşam bende öyleyim, ahh ilk başlarda herşeyi bu kadar zor olmak zorunda mı diye bile ağlamak istiyodum,bu tamamen hormonal gel gitler,uyumadığı için ona sinirleniyodum kızıyodum off yine uyandı off yine emecek off bezi taştı diye diye bu zamanlara geldik, her ayın farklı sorunları var, bebeğimi sevmediğimi sadece onun ihtiyaçlarını gidermekren başka bişey yapmadığımı düşünüyodum, ta ki o da büyümeye başlayana kadar, iletişim kuruldukça durum daha da güzelleşiyor, ilk yıl zor sonrası kolay mı bilemem ama durum biraz daha eğlenceli hale dönüşüyor

deroscay

eze33 Hormanlardan dolayı oluyor bunlar genelde bir çoğumuzun yaşadığını biliyorum 3. Ayda cok rahatlıcakmışız öyle diyorlar birde 6.ayda

Elmsnghn

eze33 bnde öyle bı buhrana düşmüştüm. Oğlum 2.5 aylıkken 6 Şubat depremi oldu. O dediğiniz gibi vicdan azabı çekmeler suçluluk duyguları karamsarlık hep gitti o korku, haber takıp etmeleri sayesinde. Kafam o acıya yönelmişti bu sefer hep aklim o insanlardaydi. Sutum gider diye bile çok korkmuştum. elimde cocugumun bı çantası ve montlarimiz oda oda benle gezdi. Sonra tabi insanız unutup yine karamsarlık oluyo ve annelik hep bı yetememe hissi ve pişmanlığı beraberinde getiriyor bence. Gece uykuda bn bugün bunları nasıl yapamadım çocuğum etkilenirse diye uykularımn kaçtığını vicdan azabı çektiğimi biliyorum. 🥲

eze33

Elmsnghn annelik delilik gerçekten ben hep sorguluyorum kendimi. Peki geçiyor mu

ticktack

Benimki 1 yaşında oldu ama hala zor geliyor, tabiki ilk aylara nazaran çok daha kolay ama devamli evin içinde peşinde koşturuyorum düşmesin diye tehlikeli bişe yapmasın diye hep dagıttıklarını tıpluyorum vs başka hiçbişe enerjim kalmiyo artık yemekti temizlikti kendime bakamiyorum sonra dişinüyorjm bende o kendime bakmayan bakımsız kadınlardan olmuşum kendime kızıyorum eşime vakit ayıramadığım ona güzel gözükmedigim icin kızıyorum kendime ama sonra kendime bile hayrım yokki ona ması olsun diyorum kendimi fanusun icinde devamli kosmak zorunda olan fare gibi hissediyorum

eze33

ticktack bakımlı herşeye yetişen annelerden olmak çok isterdim gebelikte öyle olurum sanıyordum bende

aslanim06

ticktack son cümleniz kalbime dokundu, yalnız olmadığımı hissettim. Benim de oğlum yeni 1 yaşına girdi aynı durumdayız..

aslimercan

ticktack ay benzetmeniz o kadar doğru ki😁

kubrazey110

14 aylık bende hala çoğu zaman depresif tahammülsüz agresifim hala alışamadım hayatımıza ortak olan canımın parçasına. Evimin dağınık olmasına bazen kahvaltı bile yapamamaya özgürlüğümün kısıtlanmasına yemek bile zar zor yapmaya çok zor çookk artık bir psikiyatriye gitmeyi bile düşünüyorum çünkü kendimi ona layık bir anne olamıyorum diye suçluyorum bu sefer tükenmiş üzgün hissedince vicdan yapıyorum eşimle vakit geçirememek kendime yarım saat ayıramamak dişiydi atağıydı uykusuzluğuydu asla bitmiyor allahım sağlık versin banada peygamber sabrı versin ben bi büyüteydim….

ticktack

kubrazey110 ah ah aynıyız :(

eze33

kubrazey110 amin inşallah sağlıkla büyütürüz bebişleri akşamüstü bıkkınlığı geliyor mu sizede o tahammülsüzlük

ek15

eze33 onlar nasıl bakımlı oluyor bende anlamıyorum. Muhtemelen birseyleri eksik yapıyorlar ki kendilerine vakit kalıyor. Yada cocuğa anneanne babaanne bakıyordur başka açıklaması yok sanırım

kubrazey110

Evet tabiki büyüdükçe daha zor oluyormuş gibi bazen sabah saatlerinde başlıyorum bugün bi bitseydi diye anne olmadan önce annelik tam bana göre anne olmak için doğmuşum gibi gelirdi ama hiç öyle değilmiş belkide gurbette tek başıma büytümek zorunda olduğum için böyle hissediyorum bilmiyorum ama hem canından çok sevip hem de çok yorgun mutsuz kjtü hissetmek duygular karmaşısında yaşamak çok ağır. Belkide çok pozitif olup her an iyi şeyler düşünerek işe başlamak lazım ama her gün öyye yapacağım diyorum sadece birkaç saat sürüyor sonra yine karmaşık ben :( eze33

mellisaa

eze33 yarın 17. aya giriyoruz. Ne geçti ne kaldı hiçbir şey bilmiyorum eksildim mi tamamlandım mı onu da bilmiyorum hala emziriyorum bazen bıkıyorum günah mı bilmiyorum çok yoruluyorum ve bir anne olarak bu yazınızı asla yargılamıyorum yabancı gelmiyor hiçbir satırınız bana burada hangimiz size ne yaşadığını anlatırsa anlatsın ya da kimden evet ya geçiyor cevabını beklerseniz bekleyin sizin serüveniniz bambaşka bebeğiniz de hepimizinki ayrı çünkü ama iletişim kurunca birtık daha kolaylaşıyor diyebilirim en azından ben de öyle hele bir de rutinler oluşturdum mu mis şu saat yeme bu saat uyku bu saat oyun şu saat banyo bu saat gece uykusu gün bitti derken aylar birbirini kovalıyor biz yine Allah eli ayağı düzgün sağlıklı bir bebek nasip etti bize diye şükür edelim ve yarın kaldığımız yerden devam edelim🥹 ne yapalım gözümüzün içine bakıyorlar🫠

aydint

mellisaa katılıyorum, emziririken çok overthing yaptım ama mutluyum minik Çekirdek ailemle,minik kızım olmasaydı ne yapardım diye düşününce eski hayat sıkıcı monoton geliyo

eze33

mellisaa 🥲amin evet gözümüzün içine bakıyorlar suçluluk hisleri zor

Sonraki Sayfa »