metehanbeyza size hak veriyorum ama romantik buluyorum bu söylemi. İlk çocuğım 5,5 aylıkken işe döndüm. Çok şükür birlikte bir sürü anı biriktirdik. Hatta tam aksine “kaliteli zaman” larımız daha fazla oldu bence işim sayesinde.
Eğer güvenilir bir bakım ayarlayabiliyorsanız en sağlıklısı kadının çalışması.
İkinci çocuğum da 6 aylık oldu. 8 aylık olduğunda iş hayatıma kaldığı yerden devam etmek istiyorum. Artık 2 çocuk olduğu için daha az saatlerde çalışabilmek için down grade olurum belki. Ama çalışmazsam kendime ihanet etmiş olurum. Ev insanı değilim ben, dışarıda daha verimli olurum.
Çocuklarımı hayata getirmek ilk aşamaydı, asıl önemli olan onları en makul seviyede büyütmek diye düşünüyorum ben. Tabii ki her şeye yetişmemiz mümkün değil ama çocuklarımın sosyal hayatlarının istediğim standartta olmasının önemli olduğuna inanıyorum.
Birde ben çalışan bir annenin kızıyım. Çalışmak normaldir bizde, ev hanımı olmak değil. Pozitif bile olsa cinsiyet ayrımcılığının sorgulandığı bir çevrede büyüdüm. Özellikle kız çocuğumun da bu bilinçle yaşamasını istiyorum.