kutisko Benim oğlan bebekken tam bir gazmandı bacım. İstisnasız abartmadan söylüyorum ki tam olarak 1,5 yaşına kadar çektim o gaz sancısı denen illeti. Doktor hatta mümkün değil bu kadar uzun sürmesi diyip gluten alerji olabilir mi acaba diye çölyak ve crohn hastalıkları araştıralım demişti. Tahliller filan bakıldı. Şükür temiz çıkmıştı. Gece gündüz ağlardı. Ne yapsam rahatlatamazdım. Sütüm mü gazlıydı, mama mı anlamıyordum. Denemediğim ilaç kalmadı. Yok yok. Sürekli kucakta ve gezerek susuyordu. Gece gündüz eşimle nöbetteydik. Gündüz eşim çalıştığı için mesaiye full ara vermeden ben devam ederdim. Bebeğim ağlardı ben ağlardım. Bir de yalnız ve desteksiz bir anne olunca. Eşimin işten gelmesini beklerdim dört göz. O kadar bunalırdım. Sana tavsiyem stres olma hiç. Sütünü bol bol sağ. Ağrısı olan bir bebek seni emmeyi boşver hayatı sorgular. Seni emmemesi gayet normal. Heee sütün azaldıysa gelmiyorsa canını sıkma. İnsanlık hali. Doktorunla görüşüp mama da başlayabilirsin. Dünyanın sonu değil. Bakamıyorum diye de düşünme. Bence harika bir annesin. Sonuçta çocuğunu doğurup sokağa atan, çöpün yanına bırakan anneler de var ki bence onlarda kötü anne değil. Sadece çaresiz. Hiçbir anne evladına kıyamaz. Bunu unutma. Elbet büyüyecek. Hatta emin ol büyüdükçe başka sorunlar çıkacak yani olacak. Bizlerde büyüdük ama nasıl büyüdük? Kolay mıydı acaba? Ben 40 yaşındayım. Öyle şeyler görüp duyuyorum ki. Bu yaşımda bile hala büyüyorum ve emin ol baya acı verici bir durum. Yani bebeksin diye rahat değilsin. O bir şehir efsanesi bacım. Bebeğini bol bol göğsüne al. Rahatlat kalp atışlarını sıcaklığını hissetsin. Bu günlere şükredeceksin emin ol. Birkaç daha zorun sonrası rahatlarsın. Büyüdükçe başka zorluklar çıkıyor kabul ama bir çok şey de kolaylaşıyor. Sakın kendini üzme. Bu en kötü şey olur hayatında. Sevgiler🌹