Psikiyatri-oğluma söylenenler.

NewMomm1

İlk girdiğim odada bir erkek doktor vardı. Oğlumla ilgilendi, sorular sordu, konuştu. “Otizmden çok şüphelenmedim ama oyuncaklara ilgi eksikliği, elektrikli eşyalara ilgi, başını vurma gibi belirtiler otizmde de görülebilir” dedi. Ama göz teması olduğundan vs. bahsetti ve üst bir hocasına danışacağını söyledi.
Daha sonra diğer doktor geldi, o da oğlumla ilgilendi. Boşanma sürecinde olduğumuzu söylemiştim. “Gelişim geriliği var ama otizmden çok şüphelenmedim. Gelişim testi isteyeceğim, korkmayın, muhtemelen biraz geri çıkacak. Yaşadığınız süreçten kaynaklı da olabilir” dedi. Çocuk gelişimi uzmanının da görmesini önerdi ve üç ay sonra tekrar kontrol istedi. “Ekran tamamen olmayacak, oyun grubuna katılın” dedi.

Sonra çocuk gelişimi uzmanına gittik. O da oğlum ile iletişim kurmaya çalıştı. “Otizmden ben de çok şüphelenmedim ama anlamsız koşmalarını hiç sevmedim. Gelişim geriliği var, oyun oynamayı bilmiyor, dikkat dağınıklığı ve aşırı hareketlilik var” dedi. Evde nasıl olduğunu anlattım. “Oyuncaklarla nasıl oynanacağını bilmiyor. Şu an bu yaşta çocuğa bebeğini getir vs. dediğimde getirmesi gerekir ama yapmıyor.” dedi. Benim gözlerim doldu. Kendimi yetememiş gibi hissettim. Tekrar sordum “Peki buna ne diyebiliriz? Otizm değilse ney?”
“Uyaran eksikliği diyelim şimdilik dedi. Üç ay boyunca televizyon tamamen kapalı olsun veya çok kısık seste dursun.” dedi. “Bu anlamsız koşmaları anlamlı hale getirin, örneğin elini tutup ‘Hadi anneanneye şunu götürelim’ gibi yönlendirin. Komut verirken nasıl yapacağını da gösterin." Dedi. Ben oyuncak önerisi istedim. Çünkü dediğim gibi oğlumun bir ilgisi yok. "Sesli oyuncakları önermiyorum, sesleri siz çıkarın ki dikkati size gelsin” dedi.
“Siz çocuğunuzla elbette ilgileniyorsunuzdur igilenmiyorsunuz diyemem ama daha fazlasına ihtiyacı var. Üç ay sonra yine böyle olursa o zaman otizmle bağlantısından bahsedebiliriz ama şu an uyaran eksikliği daha ön planda” dedi.
Üç doktor da aynı şeyi söyledi. Ben size şu şekilde sıralayayım oğlumda olan ve olmayanları. Belki siz de kendinizce yaşıtı çocuklarınızı gözlemlersiniz. (23 aylık)

Göz teması kurar. Adı ile seslendiğimde her zaman %100 bakıyor diyemem ama genel olarak bakar. Başka odadan seslendiğimde gelir. Başka odada olan suyunu getirmesini söylediğimde getirir. İkili kelime yok ama hiç konuşmuyor da diyemem. Tek tek kelime var. Suyu bittiğinde suluğunu getirir, mutfaktan bir şey istiyor ise beni kaldırıp götürür. Kendini ifade edebiliyor. Beni anlıyor, ona kızdığımın farkında.

Elimizdeki x oyuncağı anneanneye ver, anneye ver dediğimizde yapmaz. Oyuncaklara karşı bir ilgisi yok genel anlamda. Ben onunla oynamaya çalıştığımda ise kendi başıma oynuyorken buluyorum kendimi. Doktor dikkat eksikliği olabileceğini ve haraketli olduğunu söyledi bu yüzden. Haliyle her şeyden çabuk sıkıldığı için de oyun oynamayı bilmiyor çünkü öğrenene kadar sıkılıyor. İkili cümle yok. Sinirlendiğinde kafasını sağa sola vurur.

Daha fazla aklıma gelen bir şey yok. Umarım her şey yoluna girer. Kendimi yetememiş gibi hissettim, sanki her şeyin sebebi benmiş gibi. Hiç oğlumla oyun oynamamış, ilgilenmemiş gibi hissettim. İçten içe çok duygusalım ama duyduğum iyi taraflara şükür ediyorum yine de. Oğlumla oynamayı hep istedim, çabaladım. Ama her zaman kendi başıma oynar oldum ilgisini çekmedi. Evde her şeyi yediği için kendim hamur yaptım ona, kitaplar okudum, boyama yaptım, banttan şeritler yaptım üzerine topları yapıştıralım diye. Ama bunların hepsini tek başıma yaptım. Hiç birinde dikkatini çekemedim. İlgilenmedikçe yoruldum. Lise ve Üniversite’den Çocuk Gelişimi okuyarak mezun oldum. Ama kendi çocuğuma yetemedim. Neyse. Okuduğunuz için teşekkür ederim, uzun oldu.

eceonon

NewMomm1 yani kendinizi suçlamanın bir faydası yok, insanlar ne şartlarda öocuk büyütüyorlar zehir gibi oluyor çocuklar. Yine geri başlıyor bazı bebekler, anaokulunda bir açılıyorlar yarış atı gibi geçiyorlar herkesi. Bunlar çocuğun mizacı, genetiği ile çok ilgili. Elbette anne babanın ilgisi çocukta çok şey değiştirebiliyor ama tv izletmek, şiddet uygulamak, uzun süre tek başına bırakmak gibi durumları yapmadıysanız büyük bir ihmal söz konusu değil. Küçük ihmalleri de her anne yapıyor. Gğnümüzde bu çizgi filmlere ne koyuyorlarsa, gerçekten bir şeyler yapıyor çocuklara. Sıfır ekrana dikkat edin sadece onu diyim

Dondurmalikahve

NewMomm1
Bu sürecin içinde olan bir anne olarak yazıyorum, doktorlar bütün tanılarda net bir şey söyleyemezler. Özellikle yaşı küçük olan çocuklarda kesin bu var denemez ve otizm de olsun gelişim geriliği de olsun yaşanandan kaynaklı travma durumu ya da dehbte olsun birbirleriyle benzer ortak özellikler bulunduruyorlar ve yaşı küçük olan çocuklarda da bunu anlamak zor oluyor bunu anlamanın tek yolu zamana bırakmak. O da ekranı varsa keserek, doktorun dediğini yaparak, sosyalleştirerek, eğitim vererek olur. Ayrılmış ya da boşanma yaşayan anne babaların çocukları travma yaşar hem boşanmanın travması hem taşınma travması. Bu da çocukların gelişimini olumsuz etkiler toparlanamayacak bir şey mi değil tabii ki de toparlanır. Ama dediğim gibi bunlar ortak olumsuz noktalar barındırdıkları için net bir şey söylenemez ilk başlarda. 6,5 yaşında oğlum var dehbli bir çocuk 2 yaşında otizm veya dikkat eksikliği ya da dürtüselllik olabilir dedi. Biz tam tanıyı alana kadar 4,5 yaşını geçti nerdeyse çocuğum ve 1 sınıfa başladığı zaman öğretmeni acaba asperger mi dedi yani otizmin bir türü ama ilacı almaya başladıktan sonra dikkati toparlandı ve öğretmeni otizm olmadığını dehb olduğu anladı. Demem o ki nörolojik farklılıklar birbirine benzer özelliklere sahiptir.

aslhns

NewMomm1 oğlumun da ikili cümleleri yoktu o yaşlarda oyuncaklarla da oynamazdı. 4 yaşından sonra konuştu adam akıllı. Ayrıca çok iyi ilgilenmiştim üç yasa gelene kadar ekran vermemiştim ilgi alaka sohbetle büyüdü. Ama dikkati aşırı dağınık çok hiperaktif ve konuşmaya hiç hevesli değildi. Hiperaktivite ve dikkat dağınıklığı olan bir çocuktu maalesef otizm ile karıştırabiliyorlar bazı belirtileri benziyor

Bazıları da bebeklikten ekran verir ilgilenmez oturup iki kelam etmez saldım çayıra mevlam kayira ama çocuk 1 buçuk 2 yaşında çatır çatır konuşur. Yani bu kendinizi suclayacaginiz bir durum değil lütfen suçlu hissetmeyin

binnur37

NewMomm1
Kendini suçlamanın eksik hissetmenin sana bir faydası yok boşuna kendine yüklenme .
Şu zamanda anne olmak büyütmek gerçekten zor ..
Hepimiz farklı şartlar altındayız ne zorluklarla çocuk büyütüyoruz ..
Çözüme odaklan boşver geçer inşallah Allah büyük ..

NewMomm1

eceonon tv izliyordu. İzlememesi gerektiğinin çokca farkında olsamda mecbur kalıyordum diyeyim. Çünkü oğlum aşırı aktif ve dediğim gibi hiç bir şeye ilgisi yok. Bir tabak yemek yedirene kadar 50 kere yanımdan kalkar gider, sürekli olarak priz, kapı eşiği, elektirik süpürgesi demiri vs. İle oynamayı sever. Hep zararlı şeyler. Kendi evimde değilim boşanma sürecinden dolayı annem ve hasta anneannemle yaşıyorum. Evin tüm düzenine de müdahale edebilmem çok zor.

mylife_

kaç yaşında çocuğunuz komut alması önemli tabi jest ve mimiklerini kullanıyormu veya algısı nasıl oğlum da iki yaşında ikili cumle yok tek tük kelimesi var anlamsız konuşması çok arada bir farklı kelime çıkar ağzından öyle öyle konuşacak sanırım çok iyi anlıyorum sizi sakın üzülmeyin üstüne fazla düşmeniz lazım bu süreçte hafta da iki üç gün oyun grubuna götürebilirsin keşke TV hiç olmasa hayatimiz da ama teknelojonin olduğu bir çağdayız yani elimzden geldigince uzak tutalım yinede 🥲

NewMomm1

mylife_ 23 aylık. Jest mimik fazlasıyla var. Algısı gayet iyi. Söylediklerimi anlıyor farkında.

NewMomm1

Dondurmalikahve Çok teşekkür ederim. Aslında duyduklarım içerisinde üzüldüğüm nokta uyaran eksikliği, otizm vs gibi şeyler değildi. Sadece oyun oynamayı bilmiyor cümlesi çok içime oturdu. Kendimi içten içe öğretemedim, yetersiz kaldım diye suçladım.

NewMomm1

aslhns çok teşekkür ederim. Oğlum aynı söyledikleriniz ile uyumlu. Anne olarak sanırım bu yetememişlik hissi hep benimle gelecek gibi. Belki tüm annelerde de bu böyledir. Bilmiyorum tabi. Bu zamana kadar yedirmediğim bir şey var ise bunu nasıl yedirmedim, buraya neden götürmedim, bunu neden almadım… hep böyle hayat.

NewMomm1

binnur37 haklısınız. İnşallah yoluna girer💖 teşekkür ederim🥰

birprensannesiii_

Lütfen kendinize haksızlık edip suçlamayın. küçücük, bahçesi bile olmayan evlerde, minicik parka sahip, beton yığını dolu mahallelerde çocuklarımızı büyütmeye çalışıyoruz. Bunu yaparken de evde ki imkanlarla en iyisini yapmak için uğraşıyoruz, Okulunu okumuş, bilgileri yıllarca yenilemiş birinin ihmalkâr olabileceğini düşünemiyorum, İnşallah 3 ay sonra iyi haberlerinizi burada paylaşacaksınız 🙏🏼

mylife_

NewMomm1 gayet iyi çok önemli bunlar. başka doktora da götürdünüzmü

Dondurmalikahve

NewMomm1
Hepsi zor süreçler biliyorum fakat kendinizi suçlamayın ikinizde zor süreçlerden geçtiniz, zaman her şeyin ilacı, ilgi, sevgi ve destekle hepsini aşacağına inanıyorum. 🌸

aslhns

NewMomm1 o süreçte ben de sizin gibi hissetmiştim oturup hüngür hüngür agladigimi kendimi sucladigim zamanları biliyorum. Bu süreçten geçmiş bir anneyim. Ama zamanla araştırdım gözlemledim ve kendimi objektif olarak yorumladım. Hayır suç bende değil, ben bir anne olarak elimden geleni yapmıştım ben de bir insanım sonuçta. Ondan sonra kendimi suclamayi bıraktım, zamanla konuştu zaten :) ben zaten dedim bu çocukta bir problem yok, bu çocuk eninde sonunda ko nu şa cak. Bitti

gg3848

NewMomm1 benim ablam ve eşi matematik öğretmeni ikiside eğitimci ve ilgili insanlardı yeğenim otizmli babasının genetiğinde varmış ve çocuğunda çıktı yani diyeceğim bunların sizinle hiçbir ilgisi yok insanlar hiç ilgilenmiyor da zehir gibi çocukları oluyor okuduğum kadarıyla sizin ki zaten ağır bir topla değil ekrana çok maruz kaldıysa geçici bir gerilik de olabilir inşallah en kısa sürede her şey yoluna girer🙏🏻

NewMomm1

gg3848 Aslında kendimi suçlu gördüğüm gelişim geriliği vs değildi. Nedense oyun oynamayı bilmemesi çok içime oturdu. Sanki hiç oyun oynayamamışım, öğretememişim gibi hissettim. İnşallah her şey yoluna girer. Teşekkür ederim💖

3kedili2bebekli

NewMomm1 şimdi şöyle benimkiler de 23 aylik ben erkek olaniyla kıyaslayınca evet erkek bebekler daha az oyuncakla oynar daha az etkinlige katılır doğru ama ona uygun olan oyunu bulmanız gerekiyor yani şöyle sorayim bu çocuk oyun oynamiyorsa oyuncakla oynamiyorsa gün içinde ne yapiyor ? Benimki dolapları karıştırırdı ona çekmece ayırdım içine kendi bir şeyler doldurdu arabalar getirdi koydu heh dedim araba arabalarla çok oynarız tava tencerelerimi dokerdi onla yemek yapardık benim oğlum etkinlik sevmez oyun hamuruyla amacına uygun oynamaz ama şu var ki ben şekiller yaparken benden sekiller ister ben oyun hamuruyla oynarken o kaplariyla oynar iç içe geçen kutulari sever hop legolar aldım bloklar aldım bayılarak oynuyoruz yani oğlumun beni yönlendirmesini izledim bak bul kitapları sever hepsini tek tek söyler adını bilmiyorsa 50 kere sorar ki öğrenmek için kız kardeşi kadar kelimesi yok ama kendince guzel ifade eder konuşur nettir ikili cümleler var ve her komutu alir neden çünkü ben çok konuştum hep konuştum ben ayakkabılarınızı giydireyim hadi gel buraya otur bunlar senin ayakkabıların bak bunlar acelyanin bunlar oguzhanin falan tarzı hep konuştum bu sayede şunu anladı evden çıkarken ayakkabı giyilir mavi olan benim şimdi kapıyı açarım ikisi de hemen ayakkabiliktan kendileri ayakkabılarını alır merdivene gider oturur beklerler yemek mi yenecek örtüyü veririm içeri goturur gelirler kendi tabaklarini veriirim kendileri taşır o sırada ben ortulerini sandalyelerin altına serserim oturur yer sonra sonra tabaklarını mutfağa getirir banyo kapısına giderler bunların hepsi anlatma konuşma yönlendirmeyle oldu ekran sıfır yani umarım anlatabilmisimdir sabır anlatma zamana yayma amacim aslında bunları öğretmek değildi ama cocukla konuşup rutinleri tekrar edince ogreniyorlarmis bebek dememek lazimmis anlıyorlar her şeyi sadece sizin de biraz yönlendirilmeniz lazım bu arada o sinirle kafasını vurma olayı önceden kızımda vardı şimdi oğlumda var uzun zamandır bu normal bir davranış ama çocuğunuzda gelisim geriliği olduğu icin problem olabilir, basit şeylerden başlayın ilk ogrettigim komut 10 aylıkken o oyuncağı bana ver diyordum al deyip veriyorlardı bu tarz çok basitinden başlayın ve her şeyi ona anlatarak yapın gerisi kendiliğinden çözülecek insallah kısa zamanda toparlayacak ben inanıyorum çocuğunuzun hiç bir şeyi yok ayrıca sorun sizde değil yaşam sartlarinizdaydi ama bunlar geçici surecler hepsi geçecek daha güzel aydınlık günlerde gülerek hatırlayın bu günleri inşallah ♥️

NewMomm1

3kedili2bebekli gözlerim dolu dolu okudum yazdıklarınızı. Oğlum gün içinde elektirik süpürgesinin boru kısmını söker, su damacanasının pompasındaki ucu söker bunları yerde araba gibi sürer. Arabalar ile bu şekilde oynamıyor ama. Oyuncak süpürge daha önce bir arkadaşımın evinde deneyimledim onla da ilgisi hiç olmadı. Eski tip süpürgelerin oyuncaklarını buldum onlardan alacağım. Böyle tamir aletlerini falanda merak eder oyuncağını aldım aldığım gibi söküp fırlattı yüzüne bakmadı bile. Dağıttığı oyuncakları toplarken “ hadii oyuncakları toplayalıımm ” diyorum ve attıktan sonra “goooll” diyerek alkış yapıyorum. Heveslenir, ilgisini çekerim umuduyla. Bu aylardır böyle. Bunun gibi şeyler yapıyorum komut verdiğimde yapıyorsa çok taktir ediyorum alkışlayarak gülerek belli ediyorum. Ama nedense bir türlü başaramadık. Yaşadığımız süreç de tabiiki etkiledi düzen farklılıkları vs. Düzelecek her şey inşallah. 💖

NewMomm1

aslhns 🥹 çok teşekkür ederim. İyi hissettim biraz daha💖

NewMomm1

Dondurmalikahve Anlaşılmak ne güzel🥹 geçecek inşallah. Yoluna girecek düzelecek elimden geleni yapacağım

3kedili2bebekli

NewMomm1 yani ben hemen kötüye yormamak için diyeceğim oyuncak istemiyor gercegi ilgisini daha çok cekiyor dikkat dağınıklığı değil de yaramazlık gibi sanki 😂 oyun grubuna da götürün orda oynayan çocukları gördüce açılır belki inanın benimkiler de kendisi hiç oyun oynamiyor aglayasim geliyor hatta artık sürekli birlikte oynayacağız bunaliyorum ama topluluk içinde başka çocuklar olunca oynuyorlar tuhaf bir şekilde

aslhns

NewMomm1 yalnız değilsin hepsi geçecek 💕😉

Sonraki Sayfa »