Evde çok mutlu, güleç, nazlı oyuncu bir çocuk. 25 aylık olacak. Dışarda da birileri onunla ilgilenirse yüz vermeyen ama kendisi isterse yine aynı pozitiflikle devam eden bir çocuktu. Uzun zamandır da biz hariç kim olursa olsun göz teması dahi kurmak istemiyor. Otobüste biri yanına otursun arkasını dönüyor. Biri yaklaşsın ona doğru çığlık kıyamet ağlıyor (çocuk büyük farketmeksizin), bana yapışıyor ya da saklanıyor. Ters ters aşırı mutsuz bakışları var sosyal ortamda. Acaba artık böyle bir çocuk mu olacak yoksa değişme ihtimali var mı? Yaşayan oldu mu bu denli bir durumu?