bgkrkmz evdeki ilk 4 gün yalnızdım. Ne ben anne gibi hissdiyordum ne kocam. Gidip salonda uyurdu. Ağlamasından delirmek üzereydim. İçimde sevgi hissi annelik hissi yoktu. Bişey hissetmiyordum. Neden bebek yaptımki diye düşünürdüm. Hamileyken herkese kendim bakıcam sakın bize gelmeyin kırkım çıkna kadar yalnlz kalalım birbirimize alışalım demiştim. Ama 5ci gün annem ve kayınvalidem geldi. Annem evleri toparladı, kv çeşit çeşit yemek yaptı. Ben uyudum dinlendim bi duş aldım saçımı yaptım giyindim kendime geldim. Odamdan çıkınca evimdeki temizliği sofradakı yemekleri gördüm. Kocamda o an bebekle ilgileniyordu. İşte o an aştım ben lohusa depresyonunu. 10 gün kaldılar. Hiç bebeğimi benden almaya çalışmadılar.böylece bir birimize alıştık. İnanın anneleri yoran bebek diyil ev temizlik yemek. İlk günler elinizden biri tutunca hiç depresyona girmiyorsunuz. Kırkımız dün çıktı. Nu güne kadarda ne zaman yorulsam anneme ve ya kayınvalideme söyledim seve seve gelip kaldılar. Hatta bir iki kez bebek annemde veya kvda kaldı geceleri.