Akım saçmalıkları

bgkrkmz

Sosyal medyada bi akıma denk geldim lohusalık sürecini zor geçiren anneler video çekmiş birbirine destek amaçlı kimse yalnız değildir gibi ve o süreçle alakalı itiraflarda bulunmuşlar ben çok yoğun yaşamıştım o süreci yani bebeğimi kimseyi vermeme çok sahiplenme sevme vs o yüzden bana tuhaf geldi bu videolarda bitanesinde biri şey diyor bebeğimi aylarca sevemedim hiçbir şey hissetmedim anneliği de sevmedim eski hayatımı özlüyorum ağladığı zaman hiçbir şey hissetmeyerek sadece bakım vermek zorunda olduğum için yanındaydım vs gibi bir çok şey annelik kolay değil tabiki bi can geliyor dünyaya ve bizden oluyor eski hayatı özlemeyi duruma alışamamayı anlarım bence herkes eski hayatını özlüyordur bazen. hayat bir anda değişiyor okey ancak bebeğimi hiç sevmedim hiç istemedim hiçbir şey hissetmedim kısmı beni çok üzdü ya çok kırıcı değil mi ya

[silindi]

bgkrkmz evet çok kırıcı keşke olmasa ama olabiliyor ve olması da normal. Doğum annede büyük bir hormonal ve duygusal değişime yol açar ve her bünye, her beyin buna farklı tepkiler gösterir. Her insanın yaşanılan travmalara farklı farklı tepkiler göstermesi gibi. Kimisi bir travma sonrası hayatına öylece devam edebilirken kimisinde patolojik bir hal alır ve psikiyatrik tedavi görmesi gerekir mesela

Nikita

bgkrkmz kırıcı olduğu için bu anneler depresyona giriyor ve intihar ediyor. Çok ciddi bir mesele bu. Kendileri isteyerek yapmıyorlar.

KendiEvimdeDeplasmandayim

bgkrkmz öyle bir anne görsem sadece sarılmak isterim. Herkesin hissettikleri farklı oda ne savaşlar veriyordur içinde kim bilir.

hulyaakhan

bgkrkmz inan bana aynılarını yaşadım ve ilk değil ikinci çocuğum. 13 sene sonra olan bir bebekti . O kadar çok istemiştik ki ama doğduktan sonra sanki benim değil başka birinin bebeği ve her an gelip alacak gibi hissettim. Tek yaptigim hayatta tutmakti. Ayrıca kolikti bunu zaten asamadim. Ağır bir depresyon yaşadım tedavi oldum. Yasamayanin yargılaması çok kolay . Kendimi çok sucladim nefret ettim kendinden. Ama çok şükür ki geçti. Şimdi 5 aylık herşey çok güzel ve ben yaklaşık 1 aydır bebekten ve anneliğimden keyif almaya başladım. Çok şükür Rabbime . Geçmeyecek sandığım bir çok şey geçti ♥️

bgkrkmz

…

myybabyy

Emin ol o kişi de bunu isteyerek hissetmiyordur zaten. Hormonlar alt üst. Lohusa depresyonu diye bişey var. Bizi aşırı korumacı anaç yaparken başka birini öyle etkilemiş olabilir

bgkrkmz

myybabyy tabiki ben değişimlere duygulara hak veriyorum herkesin tepkisi farklıdır sadece bebeğe bisey hissetmedim kısmına çok üzülmüştüm bebek adına isteyerek demiyor elbet ama ben çok yoğun yaşadığım için üzüldüm belkide

bgkrkmz

[silindi] evet haklısınız bu şekilde yaşamakta zor Allah tüm annelerin yardımcısı olsun

bgkrkmz

Nikita tabiki Allah korusun eminim anne içinde zor bir durumdur

bgkrkmz

hulyaakhan çok şükür sizin adınıza çok sevindim ❤️ yargılamak değil amacım asla yanlış anlaşılmasın benimde yaşadığım süreç normal değildi bence. bende aşırı yoğun yaşadım mesela bu da normal değil bana göre. Sadece ben aşırı yoğun sevgi seli yaşadığım için üzüldüm görünce

Zlm

bgkrkmz herkes aynı hisleri yaşamıyor doğumdan sonra belki o da öyle hissetmiştir belki İstemeden oldu çocuğu hamilelik planlamıyordu Belki başka planları vardı Her şey üst üste gelince öyle hissetti niye kırıcı olsun ki öyle hissetmiş kadın onun gibi hissedenler sizin gibi bu durumu yadırgayanlar tarafından anlaşılmadığını düşündükleri için her şey içinde saklıyorlar kadında onlara da destek olmak amacıyla söylemiş ben bunu daha önce de duydum çocuğuna karşı bir şey hissetmemiş olmayı

bgkrkmz

Zlm ay hayır ya böyle hisler yaşayan biri gelip bana derdini anlatsa herkesten çok destek olurum bu arada konu bu değil amacım yargılamakta değil bahsettiğim gibi ben çok aşırı uçlarda sevgi sahiplenme kıskanma yaşamıştım (Buda normal değildi) öyle düşünmesine üzüldüm hem kendi açısından hem bebeğin çok zordur çünkü benim durumumla alakalı beni eleştirenlerde çok olmuştu o dönem de bi çocuk senin mi var diye yani eleştirmen çünkü baskaları bunu zaten çok güzel yapıyor kadın kadının yurdudur kısaca elestirmek değildi niyetim

bozaleblebi

bgkrkmz iste bunun adina lohusa depresyonu deniliyor.
Oda bunu yasamak istemezdi emin ol

[silindi]

bgkrkmz bu lohusa depresyonunun başlangıcı maalesef. Çok daha ileri olanlar var. Hatta çalıştığım bir şehirde kadın bebeğini banyo ederken boğmuştu ve çok duygusuzdu. Lohusa depresyonu basit bir şey değil allah kimseye yaşatmasın.

bgkrkmz

[silindi] allahım korusun yaşamayan bilemez zorluğunu Allah kimseye yaşatmasın

esmnrr

bgkrkmz maalesef her anne farkı büyüklükte psikolojik savaşlar veriyor. Bana da garip ama doğal da geliyor . Doğumun 10. Günü gece ağlayan bebeğimi susturamadım ve bir an yeter diye bağırdığımı biliyorum hala pişmanlığını yaşıyorum 26 yaşında anne oldum daha erken olsaydı her halde bu kadar kolay atlatamazdım

bgkrkmz

esmnrr zaman zaman hepimiz yaşıyoruz bizde insanız üzmeyin kendinizi ❤️

hulyaakhan

bgkrkmz annelik işte o duygular nerden nasıl çıkıyor hiç belli olmuyor en zoru da neden böyle hissediyorum diye kendi kendine düşünüp kafayı yeme derecesine gelmekti. Çünkü anneyim benim bebeğim ben doğurdum ben bekledim aylarca ben büyüttüm karnımda neden böyle hissediyorum neden sevemiyorum diye dusunmekti. Çok zor bir süreç rabbim kimseye yaşatmasın. Ben inanmazdım lohusa depresyonuna en dibini yaşadım. :) şimdi sadece kendime acıyorum ve düşündükce gülümsüyorum. Şu an böyle hissedenler varsa emin olun ki geçiyor. Çok güzel günler geliyor :)

[silindi]

bgkrkmz

Böyle şeyler hissetmek istemezdi bence bunun adı lohusa depresyonu işte. Bende ilk doğum yaptığımda çok yoğun duygular yaşamadım nötrdüm, sütüm gelmiyordu sadece bakımlarını yapıyordum görevimmiş gibi hissettiriyordu zamanla zamanla oturdu annelik duygusu

Sonraki Sayfa »