ruyacarboga kizim suan 3 aylik . Lohusalik berbat gecti . Dogumum zorluydu cok aci cektim , sonra toparlanamadim . Alt dikisler cok aciyordu . Eve geldigimde salak gibiydim . Tadim tuzum yoktu ve surekli agliyordum . Esimle tek basimizaydik 10 gun . Sutum gelmedi . Bebegim surekli agliyordu , bende oyle . Neden yaptik ki dedim hayatim mahvoldu diyordum , yemek yiyemiyordum uyuyamiyordum kizim agladikca daha kotu oluyordum . Surekli esime veriyordum onda sakinliyordu . Benim stresim kizimada geciyordu . 2 ay kendime gelemedim . 10. Gun kayinvalidem geldi 3 hafta kadar kaldi allah razi olsun bi ses dayanak olduz yemegimizi yapti evimizi toparladi benimle bol bol sohbet etti. Onu yolcu ederken saatlerce agladim ben napicam diye . Ama sonra alistik kizimla bagimiz kuvvetlendi artik bendede sakinlesiyordu . Sonra gulmelere basladi dilinden anlamaya basladim hafifledi . Simdi aglasada artik eskisi gibi panik olmuyorum . Kendimce rutinler olusturdum keyifli geciyor . Ama cok zormus hele gurbette yanliz basinaysan daha zormus . Hep kendim bakarim tek olurum diyordum ama insan en cok bu zamanda birilerine ihtiyac duyuyormus . Simdi iyiki var diyorum kizim . İlk 1 2 ay annelige adapte olamamistim , sadece bakim veren biri gibiydim , islerimi yetistiremiyordum duzen insaniydim rutin insaniydim ilk baslarda bunlarida kafama takip agliyordum . Hersey karmancormam olmustu . Simdi bebegimle rutinlerimiz var . Ben yemek yaparken yanimda camasir katlarken yanimda , parka cikiyoejm dolasmaya cikiyorum, avm ye gidip kizimla geziyoruz. Biraz daha buyudugunde daha keyifli olcak eminim ki . Tabi hala zorlandigim zamanlar oluyor , ozellikle esim is seyahatlerine gittiginde tek kalinca Yorgunluktan , ama sabah gulusunu gorunce hepsi geciyor 🥰